فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

عادت ماهیانه یکی از امور تکراری و مبتلابه زنان است که احکام متعددی از جمله طهارت، نماز، روزه، قرائت قرآن و موارد دیگری بر آن مترتب می­‌گردد. از سویی دیگر، قرائت قرآن به‌­طور فراوان بنا به دستور خداوند متعال و فرمایش پیامبر مستحب است و یکی از بزرگ‌ترین عبادتها به­‌شمار می­‌آید، اما وجود طهارت صغری (وضو) یا طهارت کبری (غُسل) برای قرائت قرآن و دست زدن به مصحف توسط زن حائض محل اختلاف است که در این پژوهش به روش توصیفی ـ تحلیلی به بررسی دیدگاههای فقهی درباره قرائت قرآن توسط زن حائض پرداخته شده است. اکثریت فقها از جمله شافعیه، حنفیه و حنبلیه معتقدند که قرائت قرآن توسط زن حائض حرام است و قرائت را فقط در حالت ضرورت از جمله ترس از فراموشی و خواندن اذکار قرآنی جایز دانسته‌­اند. در مقابل این دیدگاه مالکیه گفته­‌اند که قرائت قرآن توسط زن حائض به‌­طور مطلق جایز است. امامیه نیز قرائت قرآن توسط زن حائض را به­‌جز سوره­‌های عزائم جایز دانسته­‌اند. این پژوهش با توجه به سستی دلایل قائلان به عدم جواز، رأی قائلان به جواز را به دلیل قوّت دلایل آنان و با استناد به اصل جواز و اباحه مقدم دانسته و به این نتیجه رسیده که قرائت قرآن در ایام حیض جایز است.