بازپژوهی در حکم روزه عاشورا
نویسندگان
1 دکترای علوم قرآن و حدیث دانشگاه کاشان
2 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث دانشگاه کاشان
doi
چکیده
روایات روزه عاشورا با تنوع خود در اثبات روزه به عنوان واجب شرعی یا انکار آن در قالب امری حرام، با توجه به ملاحظات عقیدتی و سیاسی، حکمی متفاوت پیدا کردند. دامنه این اختلافات از محدثان متقدم شروع شد و با اوجگیری در دوران اخباریان دوباره احیاء گردید و زمان حاضر نیز در قالب ارائه فتاوا و شرحنویسی ذیل منابع فقهی و جوامع روایی ادامه یافته است. تحلیل فقهالحدیثی مجموعه روایات اثباتی در مقابل انکاری روزه عاشورا میتواند راهگشای مهمی در فهم اصل صدور و صحت آنها باشد و در این مسیر، درک تأثیر واقعه عظیم کربلا از یک طرف، تاریخچه صدور این روایات در دیگر سو و در نهایت موضعگیری ائمه(ع)، تأثیری بهسزا و دریافت فهمی مشترک از آنها خواهد داشت. امام باقر(ع) و امام صادق(ع) با پیشبینی نتیجه عمل به روایت صوم عاشورا در به انحراف کشاندن اهداف قیام عاشورائیان به مقابله با بدعت و سیاستورزی اموی رفتند و با خدشه در صدور و محتوای روایات صوم، این روایات را با واقعه کربلا همخوان ندانستند.