تأثیر ریخت شبانهروزی بر حداکثر اکسیژن مصرفی، ملاتونین و دمای بدن فوتبالیستهای نوجوان باشگاه صنعت مس کرمان
نویسندگان
1 گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران.
2 نویسندۀ مسئول، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرمان، کرمان، ایران.
doi
10.22059/jsb.2023.359165.1587چکیده
مقدمه: ثابت شده است ریخت شبانهروزی نقش کلیدی در زمانبندی اوج عملکرد ورزشی دارد. شواهد اخیر نشان میدهد محاسبة این تفاوتها، که بهعنوان ریخت شبانهروزی شناخته میشود، به نمایههای فیزیولوژیک روزانة متفاوت منجر میشود. هدف از تحقیق حاضر، بررسی تأثیر ریخت شبانهروزی بر حداکثر اکسیژن مصرفی، ملاتونین و دمای بدن فوتبالیستهای نوجوان باشگاه مس کرمان بود. روش پژوهش: در این تحقیق نیمهتجربی، 30 مرد فوتبالیست نوجوان باشگاه صنعت مس کرمان با میانگین سنی 26/16 سال بهعنوان نمونه انتخاب شدند. بر اساس پرسشنامة صبحگاهی – عصرگاهی (MEQ)، آزمودنیها به ریخت شبانهروزی نوع صبحگاهی و عصرگاهی تقسیم شدند. بهمنظور اجرای آزمون فزاینده روی نوار گردان، آزمودنیها سه جلسه در آزمایشگاه حضور یافتند (ساعات 7-9 صبح و 6-8 عصر). پیش از اجرای آزمون، سطح ملاتونین خون و دمای بدن و طی اجرای آزمون، اکسیژن مصرفی آزمودنیها اندازهگیری شد. یافتهها: در مورد گروه صبحگاهی، بین حداکثر اکسیژن مصرفی و ملاتونین شرایط صبح و عصر تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0P>)، اما در شرایط عصر نسبت به صبح، دمای بدن افزایش معناداری را نشان داد (005/0P<). در مورد گروه عصرگاهی، بین ملاتونین شرایط صبح و عصر تفاوت معناداری وجود نداشت (05/0P>)، اما در شرایط عصر نسبت به صبح، دمای بدن (023/0P<) و حداکثر اکسیژن مصرفی (001/0P<) افزایش معناداری را نشان داد. نتیجهگیری: بهنظر میرسد ریخت شبانهروزی بر ظرفیت هوازی ورزشکاران تأثیرگذار است. در افراد با ریخت شبانهروزی نوع عصرگاهی و در ساعات فعالیت بدنی عصر، در مقایسه با فعالیت بدنی در ساعات صبح، ظرفیت هوازی بیشتر است.