حقوق معلولین در فقه فریقین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
2 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد یادگار امام خمینی(ره) شهرری
3 استاد دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
چکیده
گرچه اساس و بنیان استنباط احکام در مذاهب مبتنی بر قرآن و سنت میباشد، لکن از یک سو روشهای اصولی، تفسیر و استنباط از قرآن و سنت میان مذاهب متفاوت بوده و از دگر سو اختلاف در منابع فقه موجب اختلاف احکام و فتاوی در بعضی از موضوعات میان مذاهب اسلامی شده است. همچنین از آنجا که پیشینه و قدمت مذاهب غیرشیعی در حکومتداری نسبت به مذهب شیعه بیشتر است، سؤالی که پیش میآید، این است که: تاریخ و فتاوای علمای این مذاهب چه رویکردی به حقوق معلولین داشتهاند؟ تحقیق پیش رو با توجه به همین مسئله و با روش توصیفی- تحلیلی و بهمنظور بررسی حقوق معلولین در تاریخ و منابع فقهی مذاهب مختلف اسلامی به رشته تحریر درآمده است و سعی دارد با بازخوانی و کنکاش در تاریخ حاکمان اهلسنت و منابع فقهی شیعه و سنی، پاسخی درخور برای این سؤال بیابد که رویکرد مذاهب مختلف نسبت به حقوق معلولین چگونه است؟ تحقیق ثابت کرده است که از دیدگاه فقهی همه مذاهب، معلولین در تمام ابعاد انسانی دارای حقوق تعریف شده میباشند، که این حقوق بعضاً بهعهده حکومت و بعضاً بهعهده جامعه میباشد و در طول تاریخ و در حکومتهای صدر اسلام به آن عمل و این حقوق ادا میشده است و در ادامه تاریخ نیز بر حکومتهای اسلامی اعطای حقوق معلولین واجب است. در این تحقیق به موضوع مناسبسازی بهعنوان یکی از حقوق عقلی و شرعی معلولین پرداخته شده است.