ارتباط ذهن آگاهی با پرخاشگری رقابتی در ورزشکاران فوتبالیست: نقش واسطهای تحمل ناکامی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه روانشناسی و مشاوره، واحد تنکابن، دانشگاه آزاد اسلامی، تنکابن، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد بندر گز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندر گز، ایران
3 استادیار گروه آموزش تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22089/spsyj.2025.16941.2491چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط ذهن آگاهی با پرخاشگری رقابتی با واسطهگری تحمل ناکامی در ورزشکاران فوتبالیست انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر روش مدل یابی معادلات ساختاری میباشد. جامعه آماری شامل تمامی فوتبالیستهای حرفهای شاغل در لیگ استان مازندران در سال 1402 میباشند. برای تعیین حجم نمونه با توجه به تعداد متغیرهای مشاهده شده و تخصیص ضریب 20 برای هر متغیر، و با احتساب احتمال وجود پرسشنامههای ناقص تعداد 280 نفر با روش نمونهگیری در دسترس بهعنوان حجم نمونه انتخاب شدند و به پرسشنامههای ذهن آگاهی دروتمن و همکاران (۲۰۱۸)، تحمل ناکامی هارینگتون (۲۰۰۵) و پرخاشگری رقابتی ماکسول و موریس (۲۰۰۷) پاسخ دادند. برای تجزیهوتحلیل دادهها از مدل یابی معادلات رگرسیونی ساختاری و از نرمافزارهای SPSS18 و Amos24 استفاده شد. یافتهها نشان داد روابط معناداری بین ذهن آگاهی با پرخاشگری رقابتی با واسطهگری تحمل ناکامی در ورزشکاران فوتبالیست وجود دارد. متغیرهای ذهن آگاهی و تحمل ناکامی بر پرخاشگری رقابتی اثر مستقیم معنادار دارند و ذهن آگاهی با میانجیگری تحمل ناکامی بر پرخاشگری رقابتی اثر غیرمستقیم معنادار دارد. نتیجه گیری می شود که مدل پژوهش تائید شد و بهطورکلی 38 درصد از پرخاشگری رقابتی توسط ذهن آگاهی و تحمل ناکامی قابل تبیین میباشد.
