انگیزه‌های نژادی یا مذهبی و استفاده از سلاح: عوامل مشدّدۀ تهاجم علیه اشخاص در حقوق ایران و انگلستان

نویسندگان

1 استاد دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی

2 دانش‌آموختة دکتری حقوق جزا و جرم‌شناسی دانشگاه علوم قضایی و خدمات اداری

doi
10.22096/law.2019.34497
چکیده

هنگامی‌که شخصی به دیگری حمله می‌کند، هدف اولیۀ مرتکب، ایراد نوعی صدمۀ جسمی یا روانی به بزه‌دیده است، اما در برخی موارد، مهاجم گونه‌ای انزجار را نیز نسبت به بزه‌دیده بروز می‌دهد؛ و درواقع، تهاجم همراه با انگیزۀ شریرانه‌ای، از قبیل انگیزه‌های نژادی، واقع می‌شود. افزون بر این، گاهی مرتکب از سلاحی برای ارتکاب تهاجم استفاده می‌کند. در حقوق انگلستان، بروز انگیزه‌های یادشده و یا به‌کارگیری سلاح از سوی مهاجم، به‌مثابۀ سرزنش‌پذیری بالاتر قلمداد شده، و در نتیجه، مجازات بیش‌تری برای وی در نظر گرفته می‌شود؛ حال آن‌که در حقوق ایران، ارتکاب تهاجم با انگیزه‌های شریرانه یا با سلاح اساساً محل توجه نبوده یا دارای قلمرو تأثیرگذاری محدودی بر میزان مجازاتِ قابل‌اِعمال است. از این رو، نوشتار حاضر می‌کوشد این خلأ قانونی را بیش‌ازپیش نمایان سازد و راهکارهایی همچون پیش‌بینی جهات تشدید عام یا خاص را پیشنهاد کند.