نقصان معنا در خوانش نشانهمعناشناختی شما که غریبه نیستید
نویسندگان
1 دانشگاه ولی عصر «عج»، رفسنجان، ایران
2 دانشگاه ولیعصر«عج»، رفسنجان، ایران
3 دانشگاه ولیعصر«عج»، رفسنجان، ایران
doi
10.22099/jill.2025.53980.1439چکیده
گسترة مطالعات ادبیات داستانی، روز به روز با نگرشها و چشماندازهای نوین وسیعتر میشود؛ گویی هنر و قابلیّت داستان و گفتمانِ پر از شگفتی و رمز و رازِ آن را سرِ باز ایستادن نیست. آنچه در شما که غریبه نیستید (هوشنگ مرادی کرمانی، 1394) میخوانیم زندگینامة خودنوشتی است از سرگذشت کودکی و نوجوانی نویسنده با لحنی صمیمانه و عمیق که خواننده در آن معنای بسیاری از گزارههای متن را نه تابع ساختارهای اولیه و از پیش موجود، نه تحت سیطرة برنامة کنشمدار و نشانهمعناشناسی روایی و القایی، بلکه در گسترة ارتباط کلامی و دو نظام همآیی و تصادف مییابد. نوشتار حاضر در نظر دارد مجموع این دو نظام را با رویکرد توصیفی- تحلیلی در اثر داستانی مزبور مطالعه کند. از همین رو، با تکیه بر آموزة «نقصان معنا»، و ذیل مطالعات و آرای پساساختارگرای «آلژیرداس ژولین گرمس»، نشانهمعناشناسی «شَوِشی و احساسمدار» و رخدادهای «زیباییشناختی» آن را بررسی میکند. برآیند جستار حاضر آن است که معنا در داستانهای امروزی تحت تأثیر زندگی و تجربة زیسته، مختصات نوینی یافته است. تاریخ و جغرافیای این مختصات نه در تقابل و برابری بین صورت و معنا، بلکه در همارزی و توازی بین آن دو شکل میگیرد. به همین دلیل، سیال، گریزان، پویا و لغزان است.