اصل اعتبار گواهینامة ثبت اختراع و اعمال آن در نظام حقوقی ایران
نویسندگان
1 دکترا، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استادیار، دانشکدة حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22059/jolt.2020.304048.1006862چکیده
مهمترین سندی که در دعاوی نقض حق اختراع از سوی طرفین دعوا به دادگاه ارائه میشود گواهی ثبت اختراع است که از وجود حقی در محدودهای مشخص برای دارندة آن حکایت میکند. یکی از اصول مهم برای تعیین اعتبار این سند اصل اعتبار گواهی ثبت اختراع است که قلمرو اعمال آن به شرایطی بستگی دارد؛ از جمله نوع نظام ثبتی و کارکرد ادارة ثبت آن. موضوع اصلی آن است که آیا دادگاهها به اجرای این اصل ملزماند و جایگاه اصل یادشده در ایران چگونه است؟ به همین منظور در تحقیق حاضر با روش تحلیلیـ توصیفی، ضمن مطالعة نوع نظام ثبتی اختراعات در ایران، قابلیت اعمال این اصل بررسی شد و این نتیجه به دست آمد که با توجه به اعتبار دو دسته از گواهیهای ثبت اختراع در ایران، که بخشی تحت نظام اعلامی (به موجب قانون ثبت علائم و اختراعات سال 1310) و بخشی تحت نظام بررسی (به موجب قانون ثبت اختراعات، طرحهای صنعتی، و علائم تجاری سال 1386) صادر شدهاند، اعمال اصل اعتبار در خصوص همة گواهیها یکسان نیست و اعمال این اصل فقط در رابطه با دعاوی مربوط به اختراعات ثبتشده تحت نظام ماهوی ایجادشده به موجب قانون ثبت اخیر ممکن است.
