تحلیل و رتبهبندی مؤلفههای ضعف تخصصی دانشآموزان در تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آموزش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد، زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
10.22034/jei.2025.460700.2954چکیده
هدف این پژوهش، تحلیل و رتبهبندی مؤلفههای ضعف تخصصی دانشآموزان پایۀ یازدهم رشتۀ علوم انسانی در تشخیص و فهم آرایههای تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر نوع دادهها آمیختۀ اکتشافی بود که به شیوۀ متوالی کیفی ـ کمّی انجام شد. در بخش کیفی، 10 نفر از دبیران ادبیات فارسی با روش نمونهگیری هدفمند تا رسیدن به اشباع نظری انتخاب شدند و دادهها از طریق مصاحبۀ نیمهساختاریافته و عمیق گردآوری شد. تحلیل دادهها با روش تحلیل محتوا و کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. روایی از طریق خودبازبینی محقق و پایایی با شاخص تکرارپذیری تأیید شد.در بخش کمّی، جامعۀ آماری شامل دبیران ادبیات فارسی و علوم و فنون شهرستان آبیک در سال تحصیلی 1403-1402 و دانشآموزان پایۀ یازدهم انسانی بود. نمونۀ دبیران بهصورت تمامشمار (20 نفر) و نمونۀ دانشآموزان بر اساس جدول کرجسی ـ مورگان، 210 نفر و به روش تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامۀ محققساختۀ 26 سؤالی بود که روایی صوری و پایایی آن با آلفای کرونباخ تأیید شد. دادهها با آمار توصیفی و آزمون T تحلیل شدند.یافتهها نشان داد ضعفهای تخصصی دانشآموزان در علم بیان در چهار دستۀ تشبیه، استعاره، مجاز و کنایه قرار میگیرد. بیشترین ضریب اهمیت (39/29) مربوط به «ناتوانی در تشخیص استعارۀ پنهان به دلیل تشخیص ندادن ویژگیها و لوازم مشبهبه محذوف» و نیز «ضعف گنجینۀ واژگانی و فهم معنایی در تشخیص کنایه» بود. کمترین ضریب اهمیت (28/25) به مؤلفههایی چون ضعف در تصویرسازی ذهنی در تشبیه، نارسایی در مباحث دستوری و ترکیبات اضافی، دشواری در تشخیص پیوند معنای اصلی و مجازی، تفکیک مجاز و استعاره، فهم روابط معنایی و مجاورت واژهها، تمایز کنایه و مجاز و شناخت مصدر و ساختار فعلهای مرکب اختصاص داشت.