مطالعهٔ یادگیری در آموزشهای فنیوحرفهای سامانهٔ شاد با رویکرد پساپدیدارشناسانه
نویسندگان
1 دانشیار گروه آموزشی فلسفهٔ تعلیموتربیت، روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری فلسفهٔ تعلیموتربیت، دانشکدهٔ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه آموزشی فلسفهٔ تعلیموتربیت، دانشکدهٔ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه آموزشی فلسفهٔ تعلیموتربیت، روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران
doi
10.22034/jei.2024.459703.2945چکیده
این پژوهش با هدف بررسی یادگیری در آموزشهای فنیوحرفهای سامانة شاد با رویکرد پساپدیدارشناسانه انجام شده است. روش پژوهش مصاحبه با اشیاست؛ نوعی گفتوگوی خیالی فلسفی. در این مطالعه، مفاهیم یادگیری در آموزشهای فنیوحرفهای، یادگیری عملی و پساپدیدارشناسی تبیین گردید و سامانة شاد بهمنزلة شیء دیجیتالی مخاطب این مصاحبه بوده است. با توجه به دیدگاه فیلسوفان دربارة «دانستنِ چگونه» و دانش نظری، در برابر «دانستنِ اینکه» و دانش ضمنی یا عملی، و با توجه به تفاوت بنیادین گونة دانشی دروس تخصصی فنی در این آموزشها، نوع وساطت سامانة شاد توصیف شده است. نتایج نشان داد طراحان سامانة شاد به علت ماهیت ضمنی، بدنمند، موقعیتی و پیچیدگی علوم عملی با مشکلات متعددی مواجه بودهاند. ازاینرو، در شاخة ادراکی روابط هنرجو با سامانة شاد از منظر بدنمندی، هرمنوتیکی، دگرگونی و زمینهای در آموزشهای تخصصی و عملی تفسیر و برخی از کاهشها و افزایشهای پدیدآمده توصیف شدند. درنهایت، بازطراحی سامانة شاد با رویکرد پساپدیدارشناسانه و با تمرکز بر آموزش دروس تخصصی هنرجویان و نیز پایش ویژگیهای رشتهای برای تسهیل یادگیری در این سامانه پیشنهاد میشود.