معافیت از مسئولیت قراردادهای بین المللی در عصر کرونا از منظر کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا (1980 – وین)

نویسندگان

1 استادیار، دانشکدۀ علوم اداری و اقتصاد، دانشگاه اراک، اراک، ایران. (نویسندۀ مسئول) h-kaviar@araku.ac.ir

2 استادیار، دانشکدۀ حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

doi
10.29252/jlr.2022.224222.2022
چکیده

کروناویروس سندرم حاد تنفسی، در دسامبر ۲۰۱۹ در شهر ووهان استان هوبئی چین با همه‌گیری در انسان شناسایی شد. این ویروس پس از مدت کوتاهی تمام جهان را درگیر کرد و اکنون بزرگترین بحران گیتی شده است. این ویروس تاجدار، اکنون پادشاه جهان است و از طریق محدودیت در فعالیت‌های اقتصادی و ایجاد اختلال در زنجیره‌های تولید و تأمین کالا، به شدت مانع تجارت جهانی شده است. اصل اساسی حقوق قراردادها این است که طرفین متعهد به وعده‌های داده شده هستند. با این حال، رویدادهایی مانند کرونا بر عملکرد طرفین قرارداد تأثیر می‌گذارد. علیرغم تأثیرات بی‌سابقۀ این ویروس بر اقتصاد جهانی، باعث احیای دو مفهوم کلاسیک از بیع بین‌المللی شده است: فورس‌ماژور و هاردشیپ. این مقاله حدود و ثغور معافیت از مسئولیت قراردادهای بین‌المللی را در عصر کرونا از منظر کنوانسیون بیع بین‌المللی کالا و رویۀ قضایی کنوانسیون تجزیه و تحلیل می‌کند. و رویۀ قضایی کنوانسیون تجزیه و تحلیل می‌کند.