نقش میانجی سرسختی شغلی در رابطه بهزیستی معنوی و خستگی شغلی در معلمان مدارس استثنایی

نویسندگان

1 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه حضرت معصومه (س)، قم، ایران.

2 استادیار مشاوره، گروه روان‌شناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران.

3 کارشناس ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2025.532238.1969
چکیده

هدف از پژوهش حاضر بررسی نقش میانجی سرسختی شغلی در رابطه بهزیستی معنوی و خستگی شغلی در معلمان مدارس استثنایی بود. روش پژوهش حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود که با استفاده از تحلیل مسیر مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) انجام شد. جامعه آماری شامل معلمان مدارس استثنایی شهر اهواز که از میان آن‌ها  93 نفر با روش نمونهگیری داوطلبانه انتخاب شدند و به پرسش‌نامه خستگی شغلی (آهسبرگ، 2000)، پرسش-نامه سرسختی شغلی (مورنو-جیمنز و همکاران، 2014) و مقیاس بهزیستی معنوی (گل پرور و همکاران، 1394) پاسخ دادند. داده‌های جمع‌آوری‌شده با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل مسیر و روش بوت استراپ با نرم‌افزارهای SPSS-23 و SmartPLS-3 تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد که بهزیستی معنوی با ضریب 42/0 و به‌صورت مثبت سرسختی شغلی (01/0>P) و با ضریب 22/0- و به‌صورت منفی خستگی شغلی را پیش‌بینی می‌کند (05/0>P)؛ همچنین بهزیستی معنوی به‌صورت غیرمستقیم و با نقش میانجی سرسختی شغلی با ضریب 11/0- توانست خستگی شغلی را پیش‌بینی کند (05/0>P). یافته‌های پژوهش حاضر اهمیت بهزیستی معنوی در تبیین سازه‌های مرتبط با شغل را نشان می‌دهد، به‌طوری‌که با افزایش بهزیستی معنوی، سرسختی شغلی افزایش و به‌تبع آن خستگی شغل کاهش پیدا میکند.