مقایسه مهارتهای روانی، راهبردهای تنظیم هیجان و احساس تنهایی معلولین جسمی-حرکتی ورزشکار و غیرورزشکار
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
2 دانشجوی دکتری رشته روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 استاد، گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
4 کارشناس ارشد رشته روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه آزاد اسلامی اهواز، خوزستان، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2026.532726.1970چکیده
هدف پژوهش حاضر مقایسه مهارتهای روانی، راهبردهای تنظیم هیجان و احساس تنهایی در افراد معلول جسمی- حرکتی ورزشکار و غیرورزشکار شهر اهواز بود. روش پژوهش حاضر علی- مقایسهای بود. جامعه آماری شامل تمامی افراد معلول جسمی- حرکتی شهر اهواز بود. نمونه آماری شامل 212 نفر بود که با استفاده از روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه مهارتهای روانی (MSQ) نظری و موسیزاده (1396)، پرسشنامه راهبردهای تنظیم هیجان (ERQ) گراس و جان (2003)، مقیاس احساس تنهایی (UCLA) راسل، پپلائو و کاترونا (1980) بود. دادهها از طریق آزمون تحلیل واریانس چندمتغیره (مانوا) برای مقایسه چهار گروه تحلیل شدند. بر اساس نتایج تحلیلهای چندمتغیری، میزان اثر متغیر مستقل (گروه) بر ترکیب خطی متغیرهای وابسته در سطح 001/0 معنیدار بود و متغیر مستقل، حدود 80% از واریانس کل متغیرهای وابسته را تبیین کرد. همچنین نتایج حاصل از تحلیلهای تکمتغیری نشان داد که میانگین نمرات افراد ورزشکار در متغیرهای مهارتهای روانی و راهبردهای تنظیم هیجان در مقایسه با افراد غیرورزشکار به گونه معناداری بالاتر بود. در حالی که در متغیر احساس تنهایی میانگین نمرات گروه غیرورزشکار در مقایسه با گروه ورزشکار به طور معناداری بالاتر بود. بنابراین، طراحی و اجرای برنامههای ورزشی فردی و گروهی متناسب با شرایط جسمی افراد دارای معلولیت جسمی-حرکتی در سطح شهر اهواز بستر لازم برای رشد سلامت جسمانی، روانی، هیجانی و ارتباطی را در این افراد فراهم میکند.