اثربخشی درمان فراشناختی بر سبکهای تصمیمگیری دانشآموزان با اختلال یادگیری ویژه
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم شناختی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
2 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران.
3 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشگاه پیام نور، سمنان، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2025.463577.1879چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان فراشناختی بر سبکهای تصمیمگیری کودکان دارای اختلال یادگیری ویژه بود. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی و از نوع پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل 30 دانشآموز (17 پسر و 13 دختر) اختلال یادگیری ویژه در شهر سمنان بود که همگی به عنوان نمونه پژوهشی نیز انتخاب شدند. سپس شرکتکنندگان به صورت گمارش تصادفی در دو گروه 15 نفری آزمایش و کنترل جایگذاری شدند و به پرسشنامه سبکهای عمومی تصمیم گیری اسکات و بروس (1995) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون پاسخ دادند. گروه آزمایش تحت یک مداخله درمانی 10 جلسهای 60 دقیقهای و به صورت هفتهای یک جلسه قرار گرفتند. گروه کنترل نیز در طی پژوهش هیچگونه مداخلهای دریافت نکردند. دادههای به دست آمده نیز از طریق تحلیل کوواریانس چند متغیره و توسط نرم افزار آماری spss-26 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. تحلیل آماری نشان داد که درمان فراشناختی بر روی سبکهای تصمیم گیری عثلانی و وابستگی معنادار بوده است (05/0>P). بر این اساس میتوان گفت که از درمان فراشناخت میتوان در کنار سایر درمانها برای دانشآموزان با اختلال یادگیری ویژه استفاده کرد تا فرایند درمان سریعتر و با کیفیتتر پیش رود