فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در پژوهش حاضر تلاش شده است تا با استفاده از روش تاریخی- تحلیلی و با مراجعه به کتب، مقالات و منابع معتبر به تأثیر فرهنگ قانون‌گریزی بر عدم پایداری توسعه سیاسی در مقطع 1332-1320 پرداخته شود. بررسی حاضر باطرح این سوال که فرهنگ قانون گریزی نخبگان اجرایی کشور شامل شاه و نخست وزیران چه اثراتی بر ناپایداری توسعۀ سیاسی در ایران از اشغال توسط متفقین تا کودتای 28 مرداد داشته است؟ بر پایۀ این فرضیه نگاشته شده که قانون‌گریزی به‌عنوان یکی از عناصر فرهنگ سیاسی شاه و نخست وزیران در مقطع 1332-1320 در شمار عوامل بازدارندۀ توسعۀ سیاسی در آن برهۀ زمانی بوده است. بر پایۀ یافته‌های پژوهش، چنان چه در بازه زمانی موردنظر فرهنگ قانون‌گریزی و قانون ستیزی بر فضای سیاسی حاکم نبود و نخبگان دستگاه اجرائی بخصوص شاه و نخست وزیران به قانون و مقررات پایبند بودند مشکلاتی مانند شخصی شدن قدرت، تملق گویی و چاپلوسی، خشونت سیاسی، فساد سیاسی و بی اعتباری مشارکت از مجاری قانونی بر فضای سیاسی ایران سایه نمی انداخت و توسعۀ سیاسی در این مقطع، امکان بیشتری برای دوام و تعمیق می‌یافت.