فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف اثربخشی آموزش حل‌مسئله خانواده‌محور بر اضطراب دانش‌آموزان دوره ابتدایی در معرض آسیب انجام شد. روش پژوهش شبه‌آزمایشی با طرح پیش‌‌آزمون، پس‌‌آزمون و پیگیری یک‌ماهه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان دوره ابتدایی در معرض آسیب با علائم اضطراب شهر کرمانشاه در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۲ بود که از طریق نمونه برداری در دسترس، تعداد ۶۰ نفر انتخاب و به‌صورت گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش (۳۰ نفر) و گواه (۳۰ نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش در ۱۰ جلسه یک‌ساعته هفته‌ای دو مرتبه در کارگاه آموزش حل‌مسئله خانواده‌محور شرکت کردند و گروه گواه هیچ آموزشی دریافت نکردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس اضطراب کودکان اسپنس نسخه والد (1999) استفاده شد. تحلیل داده‌ها از طریق نرم‌افزار SPSS26 و با استفاده از تحلیل اندازه‌گیری مکرر انجام گردید. نتایج نشان داد، در گروه آزمایش، آموزش حل‌مسئله خانواده‌محور بر کاهش اضطراب و خرده مقیاس‌های آن اثربخش بود (001/۰>P) اما در گروه آزمایش بین نمرات پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری مشاهده نشد (001/۰˃P) که بیانگر ماندگاری اثربخشی آموزش حل‌مسئله خانواده‌محور در طول زمان بود. بر این اساس، مداخله حل مسئله محور بر کاهش اضطراب کودکان در معرض آسیب اثربخش بود و کاربست آن در محیط‌های خانه و مدرسه به والدین و متخصصان توصیه می‌شود.