اثربخشی برنامه آشنایی با تحول نوجوان بر سبکهای تربیتی و ارتباط مادر با فرزند دختر
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2025.457492.1868چکیده
نوجوانی دوره مهمی از تحول هر فرد است و در رابطهی مادر- دختر، مادر به عنوان یک الگو و راهنما نقش مهمی در این زمینه دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزشی تحول نوجوان بر سبکهای تربیتی و ارتباط مادر با فرزند دختر بود.. این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون تک گروهی بود. گروه نمونه به صورت نمونهگیری در دسترس شامل 60 نفر از مادران انتخاب شدند. آزمودنیها طی پنج جلسه دو ساعته در برنامه آموزشی تحول نوجوان شرکت کردند. ابزارهای استفاده شده مقیاسهای ارتباط والد- فرزند (فرم کوتاه) (جرارد، 1994) و فرزندپروری (آرنولد، اولیری، ولف و آکر، 1993) بود. یافتههای حاصل از آزمون t همبسته نشان داد از میان سبکهای تربیتی، سبک مستبدانه در سطح 01/0 کاهش معنیدار داشته است. همچنین یافتهها نشان داد پس از دوره آموزشی نهتنها سبک مستبدانه به طور معناداری کاهش یافته بلکه میزان ارتباط با فرزند نیز پس از دوره آموزشی افزایش داشته است. با توجه به نتایج پژوهش میتوان بیان کرد برنامه آموزشی به والدین کمک میکند ارتباط موثرتری با نوجوان خود برقرار کرده و فرصت بیشتری برای استقلال آنها فراهم آورند.