اثربخشی برنامه آشنایی با تحول نوجوان بر سبک‌های تربیتی و ارتباط مادر با فرزند دختر

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 استاد، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2025.457492.1868
چکیده

  نوجوانی دوره مهمی از تحول هر فرد است و در رابطه‌ی مادر- دختر، مادر به عنوان یک الگو و راهنما نقش مهمی در این زمینه دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی برنامه آموزشی تحول نوجوان بر سبک‌های تربیتی و ارتباط مادر با فرزند دختر بود.. این پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون تک گروهی بود. گروه نمونه به صورت نمونه‌گیری در دسترس شامل 60 نفر از مادران انتخاب شدند. آزمودنی‌ها طی پنج جلسه دو ساعته در برنامه آموزشی تحول نوجوان شرکت کردند. ابزارهای استفاده شده مقیاس­های ارتباط والد- فرزند (فرم کوتاه) (جرارد، 1994) و فرزند‌پروری (آرنولد، اولیری، ولف و آکر، 1993) بود. یافته­های حاصل از آزمون t همبسته نشان داد از میان سبک­های تربیتی، سبک مستبدانه در سطح 01/0 کاهش معنی‌دار داشته است. همچنین یافته‌ها نشان داد پس از دوره آموزشی نه‌تنها سبک مستبدانه به طور معناداری کاهش یافته بلکه میزان ارتباط با فرزند نیز پس از دوره آموزشی افزایش داشته است. با توجه به نتایج پژوهش می­توان بیان کرد برنامه آموزشی به والدین کمک می­کند ارتباط موثرتری با نوجوان خود برقرار کرده و فرصت بیشتری برای استقلال آن­ها فراهم آورند.