فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر میزان اهمال‌کاری تحصیلی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری ویژه بود. جامعه آماری پژوهش شامل دانش‌آموزان پسر مبتلا به اختلال یادگیری ویژه در مقطع ابتدایی شهر تبریز در سال تحصیلی 1402-1401 بودند. روش پژوهش از نوع شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه بود. نمونه آماری مورد مطالعه این پژوهش، 30 نفر بودند که با روش نمونه‌گیری در دسترس، انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه گواه و آزمایش قرار گرفتند. برای جمع‌آوری داده‌ها از آزمون اهمال‌کاری تحصیلی سولومون و راثبوم (APQ) و انگیزش تحصیلی والرند (AMS) استفاده شد. برنامه درمانی مبتنی بر پذیرش و تعهد (TPAC) در 8 جلسه 60 دقیقه‌ای و هفته‌ای یک بار، در طی دو ماه، برای گروه آزمایش اجرا شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس چند متغیره و نرم افزار SPSS25 انجام گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که بین میانگین نمرات شرکت‌کنندگان در متغیر اهمال‌کاری تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه، کمتر بوده و میانگین انگیزش تحصیلی در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه، بیش‌تر بوده و در سطح 05/0، معنادار بود (05/0 > P). بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند به کاهش میزان اهمال‌کاری تحصیلی و افزایش انگیزش تحصیلی در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال یادگیری منجر شود و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می‌تواند به عنوان درمانی موثر در کاهش اهمال‌کاری تحصیلی و افزایش انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان، مطرح شود.