رابطۀ متقابل در ابرها: طراحی مزوسیستم خانه - مدرسه در فضای پوشهکار ابر - محور برای دانشآموزان دورۀ ابتدایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی
2 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی
3 دانشیار، گروه روا نشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی
4 استاد، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی
5 استادیار، گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه خوارزمی
doi
10.22034/jei.2023.385949.2582چکیده
رابطۀ موثر بین خانه و مدرسه باعث افزایش درگیرشدن والدین در فرایند یادگیری فرزندانشان و درنتیجه بهبود یادگیری و رشد شخصی آنها میشود. در سالهای اخیر، گسترش فناوریهای ارتباطی نوین، حوزۀ ارتباط بین خانه و مدرسه را متحول کرده است، اما استفاده از این فناوریهای ارتباطی به معنای برقراری رابطۀ مؤثر بین خانه و مدرسه نیست؛ بلکه آنچه در اثربخشبودن آنها نقش تعیینکننده دارد چگونگی تعامل کاربران و روابط انسانی طراحیشده در بستر فناوری است. هدف از پژوهش حاضر طراحی رابطۀ بین خانه و مدرسه براساس نظریۀ برونفنبرنر در بستر پوشهکار ابر ـ محور و بررسی چگونگی درگیرشدن والدین در فرایند یادگیری فرزندانشان از دیدگاه خود و معلمان بود. در این پژوهش کیفی از نوع مطالعۀ موردی، پنج والد و دو معلم به شیوۀ هدفمند انتخاب شــدند و در مصاحبۀ نیمهساختاریافته شرکت کردند. تجزیهوتحلیل دادههای کیفی با استفاده از مراحل پیشنهادی کرسول (2012) انجام شد. شناسایی مقولهها با استفاده از تکنیک کدگذاری سهمرحلهای کوربین و اشتراوس (2008) و با توجه به چهارچوب ابعاد درگیری والدین اپشتاین (2019) انجام شد. یافتههای بهدستآمده نشان دادند که طراحی مزوسیستم بین خانه و مدرسه در بستر پوشهکار ابر ـ محور، والدین را در ابعاد ارتباط بین خانه و مدرسه، یادگیری در خانه و والدگری در فرایندهای یادگیری فرزندشان درگیر میکند. همچنین یافتهها نشان دادند این طراحی فرصتهایی را در راستای رشد شخصی دانشآموزان فراهم و برخی موانع ارتباطی در بستر فناوری نوین را برای کاربران ایجاد میکند. نتایج این مطالعه تبیینکنندۀ چگونگی طراحی بسترهای فناوریهای ارتباطی به پشتوانۀ نظریۀ مناسب برای تعامل مؤثر بین والدین، دانشآموز و معلم است.