مطالعه تحلیلی اثربخشی برنامه فرزندپروری مثبت تریپل- پی بر مهارتهای روانشناختی مادران دارای کودکان با اختلالات روانشناختی: مطالعه مروری نظاممند
نویسندگان
1 دکترای تخصصی روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی، مرکز حمایت از والدین و خانواده، دانشکده روانشناسی، دانشگاه کوئینزلند، بریزبن، QLD، استرالیا
3 استاد، گروه روانشناسی، مرکز حمایت از والدین و خانواده، دانشکده روانشناسی، دانشگاه کوئینزلند، بریزبن، QLD، استرالیا
4 استاد گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2025.507941.1939چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی مطالعه تحلیلی اثربخشی آموزش فرزندپروری مثبت بر مهارتهای روانشناختی مادران دارای کودکان با اختلالات روانشناختی انجام شد. روش پژوهش حاضر، از نوع نظاممند بود. بدین منظور کلیدواژههای مربوطه در پایگاه دادههای معتبر داخلی پرتال علوم انسانی، مرکز اطلاعات علمی جهاد دانشگاهی، پایگاه مجلات تخصصی نورمگز، بانک اطلاعات نشریات کشور، گوگل اسکلار جستجو شد و از میان 35 مقاله موجود در ارتباط با کلیدواژههای وارد شده در پایگاههای مختلف، 10 مقاله کاملاً مرتبط وارد پژوهش شدند. یافتهها تأییدکننده آن هستند که بیشترین پژوهشهای مربوط از نوع آزمایشی در طی سالهای 1386 تا 1403 به شیوه گروهی انجام شده است و بیشترین ابزارهای مورد استفاده، مقیاس رابطه والد- کودک بود؛ بیشترین متغیر روانشناختی مورد بررسی، متغیر رابطه والد- کودک بود؛ نحوه ارائه آموزش فرزندپروری مثبت در تمامی پژوهشها به شیوه گروهی و در شهر تهران انجام شده؛ تعداد جلسات در بیشترین پژوهشها، 8 جلسه به مدت 2 ساعت و انواعی از برنامههای درمانی فرزندپروری مثبت بود. بر اساس پژوهش انجام شده نتیجه میگیریم که برنامه فرزند پروری مثبت چهار هدف مشخص افزایش دانش و مهارت، آموزش مهارت حل مسئله، گسترش تفریح و ایمنی و افزایش کارایی رفتاری، هوشی، زبانی، عاطفی و اجتماعی را دنبال میکند که نقش و اهمیت بسزایی در تربیت فرزندان دارد.
