تأثیر آموزش خودشفقت ورزی بر افکار خودکشی و اجتناب تجربهای والدین با فرزند کمتوانی جسمی- حرکتی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران.
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2025.459668.1875چکیده
هدف از این پژوهش بررسی تأثیر آموزش خود شفقتورزی بر افکار خودکشی و اجتناب تجربهای والدین دارای فرزند کمتوان جسمی- حرکتی بود. روش پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی والدین دارای فرزند کمتوان جسمی- حرکتی تحت پوشش بهزیستی کرمانشاه در سال 1402 بود که از بین آنان تعداد 20 نفر (16 زن و 4 مرد) به طور در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند (هر گروه 10 نفر). ابزارهای مورد استفاده شامل مقیاس ایدهپردازی خودکشی (BSSI) و پرسشنامه پذیرش و عملAAQ- II) ) بود. گروه آزمایش ۸ جلسه ۹۰ دقیقهای تحت آموزش خود شفقتورزی بر اساس پروتکل گیلبرت قرار گرفتند و گروه گواه برنامهای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل اطلاعات توسط نرمافزار SPSS-24 و با استفاده از تحلیل کوواریانس تک متغیری انجام شد. نتایج این پژوهش نشان داد که آموزش خود شفقتورزی بر کاهش افکار خودکشی و اجتناب تجربهای والدین دارای فرزند با کم توانی جسمی- حرکتی تأثیر دارد (001/0>P) . بنابراین جهت پیشگیری از خودکشی و همچنین افزایشپذیرش احساسات و هیجانات والدین دارای فرزند با کم توانی جسمی- حرکتی میتوان از خود شفقتورزی استفاده کرد.