اثربخشی بازیدرمانی آدلری بر مشکلهای رفتاری برونسازی شده و مهارتهای اجتماعی دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص
نویسندگان
1 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران.
2 گروه روانشناسی بالینی، دانشکده علوم پزشکی، علوم پزشکی تبریز، دانشگاه آزاد اسلامی، تبریز، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2024.457047.1862چکیده
هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازیدرمانی با رویکرد آدلری بر کاهش مشکلهای رفتاری برونسازی شده و نیز بهبود مهارتهای اجتماعی در دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص بود. روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی دانشآموزان ابتدایی با اختلال یادگیری خاص شهرستان اهر در سال 1402 بود که از این بین 30 نفر با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در گروه آزمایش (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه تحت مداخله بازیدرمانی آدلری قرار گرفت. در حالی که گروه کنترل مداخلهای دریافت نکرد. ارزیابیهای قبل و بعد از مداخله با مقیاس مشکلهای رفتاری کودک - فرم والد آخنباخ (1999) و مقیاس سنجش مهارتهای اجتماعی ماتسون (1983) از هر دو گروه به عمل آمد. نتایج تحلیل کوواریانس تک متغیره نشان داد، بازیدرمانی آدلری موجب کاهش مشکلهای رفتاری برونسازی شده (001/0P<) و بهبود مهارتهای اجتماعی (001/0P<) دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص شده است. با توجه به اثربخشی بازیدرمانی با رویکرد آدلری در افزایش مهارتهای زندگی و کاهش مشکلهای برونیسازی شده در دانشآموزان با اختلال یادگیری خاص میتوان از این رویکرد برای کاهش مشکلهای این دانشآموزان در مراکز توانبخشی و مدارس بهره گرفت.