رابطه رضامندی زوجیت ‌والدین مبتلا به آسیب‌های جسمی-حرکتی با سلامت ‌روان و خلاقیت‌ فرزندان آنان

نویسندگان

1 استاد ممتازگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران. تهران، ایران

2 استاد گروه روان شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دکتری تخصصی روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
10.22034/ceciranj.2024.320368.1625
چکیده

هدف این پژوهش تعیین رابطه‌ رضامندی زوجیت والدین با آسیب­های جسمی‌‌ـ‌‌حرکتی با سلامت‌روان و خلاقیت فرزندان آنان بود. پژوهش‌حاضر از نظر هدف‌بنیادی و از نظر روش گردآوری داده‌ها از نوع همبستگی محسوب می‌شود. جامعه‌پژوهش حاضر شامل همه والدین آسیب­های جسمی‌ـ‌حرکتی دارای فرزند شهر‌تهران در سال 1396-1397 بود. از بین جامعه نمونه‌ای به حجم 140 زوج مبتلا به آسیب‌های جسمی‌ـ‌حرکتی به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. به‌منظور جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های رضامندی زوجیت افروز (AMSS)، چک لیست رفتاری کودکان (CBCL) و آزمون خلاقیت عابدی (ACT) استفاده شد. داده‌ها با استفاده از نسخه 26 نرم افزار SPSS تحلیل شد. به ‌منظور تجزیه ‌و تحلیل رابطه متغیرها از ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. همچنین از رگرسیون چندگانه برای پیش‌بینی متغیرهای ملاک بر اساس متغیر پیش‌بین استفاده شد. نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که بین رضامندی زوجیت‌والدین با سلامت‌روان و خلاقیت رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین رضامندی زوجین والدین قادر به پیش‌بینی سلامت‌روان و خلاقیت فرزندان والدین مبتلا به آسیب­های جسمی‌ـ‌حرکتی می‌باشد. با توجه به یافته­های بدست‌آمده می‌توان گفت با فراهم‌سازی شرایطی برای افزایش رضامندی زوجیت والدین با آسیب­های جسمی‌ـ حرکتی، سلامت عمومی و خلاقیت فرزندان آنان افزایش می­یابد.