اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب‌آوری، مدیریت ‌خشم و کیفیت ‌زندگی مادران کودکان با اختلال نارسایی‌ توجه/فزون‌کنشی

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روان‌شناسی، داننشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه روان‌شناسی، داننشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 کارشناسی ارشد روان‌شناسی، گروه روانشناسی، داننشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2024.457238.1863
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تاب‌آوری، مدیریت خشم و کیفیت زندگی مادران کودکان با اختلال نارسایی ‌توجه/فزون‌کنشی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش ‌آزمون، پس ‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه‌ آماری شامل تمامی مادران کودکان با اختلال نارسایی ­توجه/فزون‌کنشی در شهرستان پاکدشت بود. تعداد 30 نفر از مادرانی که به مرکز مشاوره منطقه‌ پاکدشت مراجعه کرده بودند به عنوان گروه نمونه و با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفر کنترل و آزمایش گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسش‌نامه تاب‌آوری (RQ)، پرسش‌نامه کیفیت زندگی (QLQ) و پرسش‌نامه ابراز حالت - صفت خشم اسپیلبرگر (SSTEQ) بود. مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد طی 8 جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. به منظور آزمون فرضیه‌ها از تحلیل واریانس با اندازه­گیری مکرر استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود تاب‌آوری، کیفیت زندگی و مدیریت خشم مادران کودکان مبتلا به اختلال نارسایی ‌توجه/فزون‌کنشی تأثیر داشت (01/0P<). در کل نتایج این پژوهش نشان داد که از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می­توان برای تاب‌آوری، مدیریت خشم و کیفیت زندگی مادران کودکان مبتلا به اختلال نارسایی­توجه/فزون‌کنشی استفاده کرد.