اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تابآوری، مدیریت خشم و کیفیت زندگی مادران کودکان با اختلال نارسایی توجه/فزونکنشی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی، داننشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 دانشیار، گروه روانشناسی، داننشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 کارشناسی ارشد روانشناسی، گروه روانشناسی، داننشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2024.457238.1863چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر تابآوری، مدیریت خشم و کیفیت زندگی مادران کودکان با اختلال نارسایی توجه/فزونکنشی انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل تمامی مادران کودکان با اختلال نارسایی توجه/فزونکنشی در شهرستان پاکدشت بود. تعداد 30 نفر از مادرانی که به مرکز مشاوره منطقه پاکدشت مراجعه کرده بودند به عنوان گروه نمونه و با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 15 نفر کنترل و آزمایش گمارده شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه تابآوری (RQ)، پرسشنامه کیفیت زندگی (QLQ) و پرسشنامه ابراز حالت - صفت خشم اسپیلبرگر (SSTEQ) بود. مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد طی 8 جلسه برای گروه آزمایش اجرا شد، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخلهای دریافت نکرد. به منظور آزمون فرضیهها از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهبود تابآوری، کیفیت زندگی و مدیریت خشم مادران کودکان مبتلا به اختلال نارسایی توجه/فزونکنشی تأثیر داشت (01/0P<). در کل نتایج این پژوهش نشان داد که از درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد میتوان برای تابآوری، مدیریت خشم و کیفیت زندگی مادران کودکان مبتلا به اختلال نارساییتوجه/فزونکنشی استفاده کرد.