تأثیر سبک رهبری دیجیتال در تدریس دیجیتال معلمان با نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی
نویسندگان
1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ و فلسفه آموزش و پرورش، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه ملایر، ملایر، ایران.
doi
10.22034/jei.2023.364006.2466چکیده
هدف پژوهشِ حاضر بررسی تأثیر سبک رهبری دیجیتال در تدریس دیجیتال معلمان با نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی است. برای نیل به این هدف، از روش توصیفی ـ همبستگی بهکمک مدلسازی معادلات ساختاری استفاده شد. جامعۀ پژوهش را همگی معلمان مدارس دولتی و غیردولتی شهرستان خدابنده به تعداد ۹۵۶ نفر تشکیل میدهند. نمونۀ پژوهش نیز شامل 274 معلم بود که به روش نمونهگیری سهمیهای و با استفاده از جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. ابزار استفادهشده در این پژوهش، سه پرسشنامۀ سبک رهبری دیجیتال انجمن بینالمللی فناوری آموزش (2014)، تدریس دیجیتال حمزه و همکاران (2021) و توانمندسازی روانشناختی اسپریتز و میشرا (1997) بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از دو نرمافزار اسپیاساس 26 و اسمارت پیالاس 3 استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد که رهبری دیجیتال بر دو متغیر تدریس دیجیتال (بتا=89/0) و توانمندسازی روانشناختی معلمان (بتا=65/0) اثر مستقیم و معناداری دارد. توانمندسازی روانشناختی معلمان نیز بر تدریس دیجیتال معلمان (بتا=82/0) اثر مستقیم و معناداری دارد. همچنین رهبری دیجیتال با نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی (بتا=24/0) بر تدریس دیجیتال معلمان اثر غیرمستقیم و معناداری دارد. براساس یافتههای پژوهش، گفتنی است که موفقیت سبک رهبری دیجیتال بر تدریس دیجیتال معلمان نیازمند فرهنگسازی در بهکارگیری ابزارهای دیجیتال در فرایندهای یاددهی –یادگیری، فراهمکردن زیرساختهای لازم برای تدریس دیجیتال معلمان و کمک به افزایش شایستگیها، مهارتها و اعتمادبهنفس معلمان در استفاده از ابزارهای دیجیتال در فرایند یاددهی- یادگیری است.