اثربخشی بازی درمانی والد-کودک بر عزت نفس، مهارت اجتماعی و عملکرد تحصیلی در دانش آموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیشفعالی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی دانشگاه اصفهان
2 کارشناسی ارشد روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2024.452489.1855چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی اثربخشی بازیدرمانی والد-کودک بر عزتنفس، مهارتهای اجتماعی و عملکرد تحصیلی در دانشآموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیشفعالی بود. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمامی دانشآموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیشفعالی مقطع ابتدایی دوره دوم شهر اصفهان در سال تحصیلی 1402- 1403 بود که از میان آنها تعداد 30 نفر (19 نفر دانشآموز پسر و 11 نفر دانشآموز دختر) به روش نمونهگیری در دسترس بر اساس ملاکهای ورود انتخاب شدند و بهطور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه 15 نفر) قرار گرفتند. جهت گردآوری اطلاعات، پرسشنامه عزتنفس (SEQ)، پرسشنامه مهارتهای اجتماعی (SSQ)، پرسشنامه عملکرد تحصیلی (APQ) مورداستفاده قرار گرفتند. گروه آزمایش10 جلسه 90 دقیقهای برنامه بازیدرمانی والد-کودک دریافت نمودند و گروه کنترل هیچگونه برنامهای دریافت نکردند. جهت تجزیه و تحلیل یافتهها از تحلیل کوواریانس تک متغیری با استفاده از نرمافزار آماری SPSS-23 استفاده شد. نتایج نشان داد که بازیدرمانی تأثیر معناداری بر افزایش سطح عزتنفس، مهارتهای اجتماعی، عملکرد تحصیلی دانشآموزان با اختلال نارسایی توجه/ بیشفعالی داشته است (05/0>p). لذا پیشنهاد میشود متخصصان با قرار دادن برنامه آموزش بازیدرمانی والد-کودک، زمینهای برای بهبود توانایی عزتنفس، مهارتهای اجتماعی و عملکرد تحصیلی این کودکان فراهم کنند.