فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف از پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش خودنظارتی توجه بر افزایش میزان توجه و پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان دارای مشکلات یادگیری (ریاضی) است. روش پژوهش، از نوع تک­آزمودنی (چند خط پایه) همراه با مداخله و پیگیری بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان پسر پایه چهارم ابتدایی با مشکلات ریاضی مدرسه عادی ابتدایی از منطقه 20 تهران که به صورت نمونه‌گیری هدفمند تعداد 4 دانش­آموز پسر با توجه به معیارهای ورود به پژوهش، انتخاب شدند. ابزار این پژوهش شاخص­های اختلال نقص‌توجه جردن (JADDI)، نسخه پنجم مقیاس هوشی استانفورد- بینه (SB-5) و آزمون معلم­ساخته برای ارزشیابی درس ریاضی آزمودنی­ها بود. این مطالعه در سه مرحله پایه، مداخله و پیگیری انجام شد. به­منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها از تحلیل دیداری و محاسبه شاخص­های اثربخشی PND و SMD برای میانگین تفاوت‌های استاندارد استفاده گردید. مقایسه نتایج سه مرحله نشان داد که آموزش خودنظارتی توجه، میزان توجه هر چهار آزمودنی را افزایش داده است و موجب پیشرفت تحصیلی آنان شده است. با توجه به یافته­های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که از روش آموزش خودنظارتی توجه در راستای افزایش میزان توجه و همچنین پیشرفت تحصیلی دانش‌آموزان با مشکلات یادگیری به خصوص مشکلات ریاضی بهره برد.