تحلیل تجربۀ زیستۀ دبیران ورزش از بیعدالتی در ورزش مدارس مناطق محروم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
2 استادیار، گروه تربیت بدنی، واحد بندرگز، دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران
3 دانشیار گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 استادیار، گروه تربیت بدنی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
doi
10.22034/jei.2022.311918.2149چکیده
تحقیق حاضر ازجمله تحقیقات کیفی است که بهصورت میدانی اجرا شده است. روش کیفی مورد استفاده در تحقیق حاضر از نوع پدیدارشناسی بود. مشارکتکنندگان در این پژوهش شاملِ معلمان ورزش در مناطق محروم بودند. برای اجرای کار از روش نمونهگیری هدفمند و با رویکرد نمونهگیری همگون و درعینحال با رعایت حداکثر تنوع نمونهگیری استفاده شد. نمونهگیری تا رسیدن به اشباع نظری شکل گرفت. درنهایت تعداد 15 مصاحبه در این خصوص انجام شد. ابزار گردآوری اطلاعات در تحقیق حاضر مصاحبۀ نیمهساختاریافته بود. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها از تحلیل موضوعی استفاده شد. بر اساس نتایج، 5 عامل جسمی، روانی، تربیتی، آموزشی و ورزشی در بیعدالتی در ورزش مدارس مناطق محروم تأثیرگذار است. به مدیرانِ فعال در این زمینه پیشنهاد میشود با رفع مشکلات پیشِ روی ورزش مدارس در مناطق محروم ازجمله اختصاص بودجۀ بیشتر، نیروی انسانی باانگیزهتر و امکانات بیشتر شرایط شرکت دانشآموزان این مناطق را در فعالیتهای ورزشی بیشتر کنند.
