سنجش ابعاد صلاحیت‌های حرفه‌ای معلمان ایران: مطالعة مروری تلفیقی

نویسندگان

1 استادیار، گروه معلولیت‌های حسی و حرکتی، پژوهشگاه مطالعات آموزش‌و‌پرورش، سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی

2 استاد، گروه برنامه‌ریزی درسی، دانشکدۀ برنامه‌ریزی آموزشی، دانشگاه علوم انتظامی امین

3 دکتری تخصصی برنامه‌ریزی درسی، معاونت برنامه‌ریزی دورۀ ابتدایی

doi
10.22034/jei.2022.294968.2017
چکیده

معلم اساسی‌ترین عنصر در نظام آموزش‌و‌پرورش محسوب می‌شود و میزان صلاحیت حرفه‌ای، کارآمدی، علاقه‌مندی و تسلط حرفه‌ایِ او در کیفیت فرایند یاددهی ـ یادگیری اثری تعیین‌کننده دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی صلاحیت‌های معلمان ابتدایی و متوسطه با استفاده از مرور تلفیقی پژوهش‌های معتبر در حوزۀ سنجش این سازه بود. به این منظور، جست‌وجوی پایگاه‌های الکترونیکی با استفاده از کلمات فارسی با هدف استخراج پژوهش‌های مربوط به سنجش صلاحیت‌های حرفه‌ای معلمان انجام شد. جست‌وجوی این پایگاه‌ها در فاصلۀ دی و بهمن 1399 انجام شد. از مجموع 100 رسالۀ دکتری، طرح پژوهشی و مقالۀ فارسی چاپ‌شده از سال‌های 1385 تا 1399 تعداد 22 پژوهش (15 مقاله، 4 طرح پژوهشی و 3 رسالۀ دکتری) حائز شرایط لازم شناخته شدند. تحلیل این متون با روش مرور تلفیقی انجام شد و رویۀ پیشنهادی ویتمور و نالف، پس از کدگذاری، در چهار بُعدِ صلاحیت‌های دانشی، مهارتی، نگرشی/ ارزشی و شخصیتی/ اخلاقی در سه سطح (بالاتر، در حد و پایین‌تر از متوسط) دسته‌بندی شد. بر اساس یافته‌ها، درمجموع معلمان در بُعد دانشی در سطح متوسطی قرار داشتند. همچنین در بُعد مهارتی ازجمله مدیریت کلاس، برنامه‌ریزی و سازماندهی فرصت‌های یادگیری، روش‌های تدریس فعال و اجزای تدریس ازجمله ارزشیابی و نیز کاربرد فناوری در فرایند یاددهی ـ یادگیری پایین‌تر از متوسط قرار داشتند. اما در بُعد نگرشی/ ارزشی و همچنین در بُعد شخصیتی/ اخلاقی در سطح بالاتر از متوسط بودند. با توجه به نتایج مطالعۀ حاضر، به توسعه و ارتقای صلاحیت‌های حرفه‌ای معلمان با برنامه‌ریزی نظام‌مند و مبتنی بر اسناد تحولی و پژوهش‌های علمی احساس نیاز می‌شود.