سنتزپژوهی عوامل اساسی مؤثر در ارتقای کیفیت محیطهای آموزشی بر مبنای الگوی روبرتس
نویسندگان
1 دانشیار، گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 استاد گروه معماری، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران
doi
10.22034/jei.2022.322422.2220چکیده
هدف از پژوهش حاضر شناسایی عوامل اساسی مؤثر در ارتقای کیفیت معماری محیطهای آموزشی بهمنظور افزایش حضور باانگیزهٔ دانشآموزان در محیط و درنتیجه تقویت بازدهی تحصیلی است. پژوهش حاضر از نوع کیفی است. جامعهٔ موردبررسی پژوهشهای علمی معتبر از سال 1980 تا 2019 در حوزهٔ انگیزهبخشی دانشآموزان در مدارس و مؤلفههای رفتاری، فیزیکی و روانشناختی مؤثر در ارتقای کیفیت محیط است. در ابتدا با استفاده از واژههای کلیدی «محیط آموزشی»، «مدرسه»، «بازدهی تحصیلی»، «آموزشگریزی»، «ساختار معماری» و غیره و بر اساس معیار ورود، 362 پژوهش علمی شناسایی شدند و سپس با توجه به معیار خروج درنهایت 59 مقاله به مرحلهٔ تحلیل نهایی وارد شدند. برای تجزیهوتحلیل کیفی اسناد از الگوی ششمرحلهای سنتزپژوهی روبرتس با استفاده از روشهای کدگذاری خطبهخط MAXQDA10 استفاده شد. درنهایت عوامل اساسیِ زیر شناسایی شد که عبارت بودند از: 1. رفتاری ـ رضایتمندی؛ 2. روانشناختی ـ حس تعلق به مکان؛ و 3. فیزیکی ـ ساختاری معماری. همچنین الگوی مفهومی عوامل اساسی مؤثر در ارتقای کیفیت محیطهای آموزشی شناسایی شد.