بررسی روشهای آموزشی در تعلیمات عشایر
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 دانشیار فلسفه تعلیم و تربیت، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، ایران
doi
10.22034/jei.2023.336941.2306چکیده
آموزش از اساسیترین نیازهای بشر است. بدون آموزش هیچ جامعهای نمیتواند به بقای خود ادامه دهد. بهدلیل اهمیت آموزش نظریهها و دیدگاههای متعددی دربارة آن ارائه شده که روزبهروز در حال رشد است. در همة نظریات، به سه رکن اساسی فرایند آموزش، یاددهنده و یادگیرنده، محتوا و مواد آموزشی در قالب فرایند یاددهی ـ یادگیری یا همان تدریس پرداخته شده است.هر نظریه یا دیدگاه، براساس معرفتشناسی حاکم بر آن، نگاه متفاوتی به تدریس دارد.این پژوهش، با هدف بررسی روشهای آموزشی در تعلیمات عشایر جنوب کشور در زمان مدیرکلی محمد بهمنبیگی انجام شد. روش تحقیق از نوع تحلیل محتواست. منابع استفادهشده در این پژوهش، آثار بهجامانده از محمد بهمنبیگی است که عبارتاند از کتابهای تألیفی ایشان و کتابها، مقالهها، مستندها و پایاننامههایی که دربارة ایشان نوشته شده است؛ همچنین شامل مصاحبههایی است که در این زمینه انجام شده است. یافتههای این پژوهش نشان داددر تعلیمات عشایر نیز، مانند بسیاری از نظامهای آموزشی، از روشهای رایج در نظامهای آموزشیاستفاده میشود؛ ازجملة این روشها میتـوان بـه روشهـای ایفـای نقش، روش آزمایشگاهی، روش نمایـشی، روش سـخنرانی، روش گـردش عـلمی و روش پـرسشوپاسـخ اشـاره کـرد. اگرچه این روشها امروزه جزو روشهای سنتی تدریساند، هنوز هم استفاده میشوند.
