اثربخشی داستان‌خوانی تعاملی بر مهارت سواد خواندن دانش‌آموزان با آسیب شنوایی

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2024.456134.1861
چکیده

هدف ار پژوهش حاضر بررسی اثربخشی داستان­خوانی تعاملی بر مهارت سواد خواندن دانش­آموزان با آسیب شنوایی بود. 30 دانش­آموز پسر (با میانگین سنی 10 سال و چهار ماه) با آسیب شنوایی شدید و عمیق (بالاتر از 70 دسی بل) مشغول به تحصیل در مقطع چهارم ابتدایی مدارس باغچه­بان به شیوه نمونه­گیری هدفمند انتخاب شده و به­صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل جایابی شدند. آزمودنی­های گروه آزمایش برنامه داستان­خوانی تعاملی را در مدت 10 جلسه در قالب گروه­های کوچک دریافت کردند؛ در حالیکه آزمودنی­های گروه کنترل در برنامه مداخله­ای شرکت نکردند. برای ارزیابی مهارت سواد خواندن آزمودنی­ها از متن ادبی و اطلاعاتی آزمون پرلز (PIRLS) استفاده شد. تحلیل داده­ها با استفاده از نرم­افزارSPSS-25  صورت گرفت. نتایج با استفاده از تحلیل کواریانس چندمتغیره (MANCOVA) حاکی از بهبود مهارت سواد خواندن دانش­آموزان با آسیب شنوایی شرکت­کننده در پژوهش حاضر است (001/0>P). با توجه به نتیجه پژوهش حاضر داستان­خوانی تعاملی مداخله­ای مؤثر در بهبود مهارت سواد خواندن دانش­آموزان با آسیب شنوایی است.