فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

بهره‌گیری از توانمندی ابزارهای توسعه‌یافته مبتنی‌بر هوش مصنوعی (مدل‌های زبانی بزرگ) برای تفسیر و رمزگشایی از زوایای پنهان اشعار عرفانی فارسی، موضوعی مهم است که به‌دلیل رمزآمیختگی و پیچیدگی‌های زبانی، کمتر بدان پرداخته شده است. در این مقاله، چارچوبی راهنما برای تعامل با ابزارهای گفت‌وگوگر هوشمند مبتنی‌بر مدل‌های زبانی بزرگ که امکان دستیابی به معانی معتبر از غزلیات عرفانی فارسی را فراهم نماید، ارائه شده است. این چارچوب براساس دو فرض طراحی شده است؛ نخست، فرضِ رمزی‌بودن و به اشارت بیان‌شدنِ مطالب در غزلیات عرفانی و دوم، فرضِ التزام کامل غزل‌سرا به قواعد دستوری و صنایع ادبی زبان فارسی است. بنابر چارچوب پیشنهادی، راهنمایی گام‌به‌گام برای سازماندهی نظام‌مند به خواسته‌های ورودی کاربر در تعامل با ابزارهای مذکور با عنایت به ساختار دستوری، صنعت ادبی، واژه‌محوری، جست‌وجو و تناظریابی در آیات و روایات معتبر پیشنهاد شده است. اعمال فرایندهای طراحی‌شده در چارچوب پیشنهادی در تعامل با دو ابزار گفت‌وگوگر نشان می‌دهد که چارچوب راهنمای پیشنهادی توانایی لازم برای تفسیر ابیات غزل عرفانی زبان فارسی را دارد و می‌تواند مبنایی برای گفت‌وگوگری مؤثر باشد تا کاربر به نتیجة مطلوب خود دست یابد.