بررسی تجربه زیسته دانشجویان دارای آسیب بینایی بر اساس روش پدیدارشناسی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 استادیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/ceciranj.2024.411101.1792چکیده
این پژوهش با هدف بررسی تجربه زیسته دانشجویان دارای آسیب بینایی بر اساس روش پدیدارشناسی در شهر اصفهان انجام شد. پژوهش حاضر مبتنی بر رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی بود که در سال 1401 انجام شد. شرکتکنندگان با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند از بین دانشجویان دارای آسیب بینایی در دانشگاه اصفهان و مرکز خدمات دانشجویان با نیازهای ویژه این دانشگاه انتخاب شدند که تعداد آنها 12 نفر بود. برای جمعآوری دادهها از مصاحبه نیمهساختاریافته استفاده شد و تجربههای زندگی شرکتکنندگان از طریق مصاحبه با آنها مورد بررسی قرار گرفت. مدت مصاحبهها بین 30 تا 45 دقیقه بود. تحلیل دادهها با روش کلایزی صورت گرفت. نتایج مصاحبهها پس از استخراج موضوعی در 6 مقوله اصلی و 28 مقوله فرعی طبقهبندی شد. مقولههای اصلی شامل مناسبسازی فیزیکی، آموزش کارکنان، آموزش دانشجویان، فناوری کمکی، شبکههای اجتماعی و اشتغالپذیری بود. بر اساس یافتهها، بررسی تجربه زیسته دانشجویان دارای آسیب بینایی نشان داد که آنها به خدمات حمایتی در حوزههای مختلف نیاز دارند. بنابراین، از این مقولهها میتوان بهمنظور طراحی مداخلات آموزشی، توانبخشی و روانشناختی برای این دانشجویان استفاده کرد.