بررسی تجربه زیسته دانشجویان دارای آسیب بینایی بر اساس روش پدیدارشناسی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

2 استادیار گروه روان‌شناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22034/ceciranj.2024.411101.1792
چکیده

این پژوهش با هدف بررسی تجربه زیسته دانشجویان دارای آسیب بینایی بر اساس روش پدیدارشناسی در شهر اصفهان انجام شد. پژوهش حاضر مبتنی بر رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسی توصیفی بود که در سال 1401 انجام شد. شرکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند از بین دانشجویان دارای آسیب بینایی در دانشگاه اصفهان و مرکز خدمات دانشجویان با نیازهای ویژه این دانشگاه انتخاب شدند که تعداد آن­ها 12 نفر بود. برای جمع‌آوری داده‌ها از مصاحبه نیمه­ساختاریافته استفاده شد و تجربه‌های زندگی شرکت‌کنندگان از طریق مصاحبه با آن­ها مورد بررسی قرار گرفت. مدت مصاحبه‌ها بین 30 تا 45 دقیقه بود. تحلیل داده‌ها با روش کلایزی صورت گرفت. نتایج مصاحبه‌ها پس از استخراج موضوعی در 6 مقوله اصلی و 28 مقوله فرعی طبقه‌بندی شد. مقوله‌های اصلی شامل مناسب‌سازی فیزیکی، آموزش کارکنان، آموزش دانشجویان، فناوری کمکی، شبکه‌های اجتماعی و اشتغال‌پذیری بود. بر اساس یافته‌ها، بررسی تجربه زیسته دانشجویان دارای آسیب بینایی نشان داد که آن­ها به خدمات حمایتی در حوزه‌های مختلف نیاز دارند. بنابراین، از این مقوله‌ها می‌توان به‌منظور طراحی مداخلات آموزشی، توانبخشی و روانشناختی برای این دانشجویان استفاده کرد.