واکاوی و اولویتبندی راهبردهای آموزش اصیل
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
2 استاد گروه علوم تربیتی، دانشکدة علومانسانی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
3 دکتری مدیریت آموزشی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران
doi
10.22034/jei.2021.285182.1914چکیده
دو هدف عمده از پژوهشِ حاضر واکاوی راهبردهای آموزش اصیل و اولویتبندی این راهبردها در بافت مدارس ابتدایی است. برای شناسایی راهبردهای آموزش اصیل از روش گروههای کانونی مجازی استفاده شد. به این منظور با استفاده از رویکرد هدفمند و ازطریق روش نمونهگیری گلولهبرفی سه گروه کانونی پنجنفره از متخصصان تعلیموتربیت (بهجز گردانندۀ جلسه) انتخاب و بررسی شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات در این بخش مصاحبة غیرساختاریافته بود و تحلیل مصاحبهها در دو سطح مفاهیم فرعی و مفاهیم اصلی صورت گرفت. درنهایت اعتبار تحلیلها ازطریق شناخت بازخورد گروه کانونی و مثلثسازی تحلیلگر تأیید شد. همچنین برای اولویتبندی راهبردهای آموزش اصیل از روش تحلیل سلسلهمراتبی استفاده شد. به این منظور، بیست نفر از معلمان خبره بهصورت هدفمند و با استفاده از روش نمونهگیری گلولهبرفی انتخاب و بررسی شدند. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامة مقایسههای زوجی مشتمل بر پنج ماتریس مقایسة دوبهدو بود که از دل تحلیل مصاحبهها در بخش قبلی بیرون آمدند. نرخ ناسازگاری هریک از ماتریسهای پنجگانه کمتر از 0/1 بود و لذا از اعتبار مقایسهها اطمینان حاصل شد. درنهایت برای تجزیهوتحلیل دادهها به شاخصهایی همچون میانگین هندسی و بردار ویژه استناد شد. نتایج این پژوهش شناسایی و اولویتبندی 35 راهبرد آموزش اصیل بود که این راهبردها در چهار مؤلفه دستهبندی شدند. برایناساس مهمترین راهبردهای کلی آموزش اصیل به ترتیب عبارت از «فرصتهای کسب تجارب آموزشی اصیل»، «سنجش یادگیری»، «شخصیسازی یادگیری»، و «اصالت معلم» بودند.