اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر همجوشی شناختی و شایستگی اجتماعی نوجوانان قلدر در مدارس شبانه روزی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسی ارشد رشتة مشاوره، گرایش مدرسه، گروه علوم تربیتی، دانشکدة علومانسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
2 استادیار گروه علوم تربیتی، دانشکدة علومانسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکدة علومانسانی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
doi
10.22034/jei.2022.268963.1789چکیده
هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد در همجوشی شناختی و شایستگی اجتماعی نوجوانان قلدر در مدارس شبانهروزی است. پژوهش حاضر از نوع پژوهش کاربردی و ازنظر روش تحقیق به سبب جایگزینی تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترلْ آزمایشی است. جامعة آماری این پژوهش شامل تمامی دانشآموزان دو مدرسة شبانهروزی سال تحصیلی 98-99 در شهرستان نیشابور است که ویژگی قلدری دارند. نمونة این پژوهش عبارت است از 30 دانشآموز دو مدرسة شبانهروزی متوسطة اول شهرستان نیشابور که با روش تصادفی بدون جایگزینی انتخاب شدند. این دانشآموزان در گروه 1۵ نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ارزیابی با پرسشنامههای همجوشی شناختی گیلاندرز (2010)، شایستگی اجتماعی پرندین (138۵) و مقیاس قلدری ایلینویز (2001) انجام شد. طبق یافتههای این پژوهش، سطح معناداری متناظر با هر سه متغیر در شاخص گروه کمتر از 0/017 است. بنابراین با اطلاعات جمعآوریشده و با توجه به رد فرض صفر فرضیة اصلی پژوهش مبنی بر اینکه «آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد در شایستگی اجتماعی و همجوشی شناختی نوجوانان قلدر تأثیر مثبت دارد» با اطمینان 0/95 تأیید میشود. آموزش مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش همجوشی شناختی و بهبود شایستگی اجتماعی نوجوانان قلدر مؤثر بوده است. پیشنهاد میشود این پژوهش روی سایر اختلالات و همچنین در سایر شهرستانها صورت گیرد تا هم دارای قدرت تعمیمپذیری بالاتری شود و هم تفاوتهای فرهنگی در اینگونه پژوهشها شناسایی شود.