اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر خودتنظیمی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال کم‌توجهی/ بیش‌فعالی

نویسندگان

1 استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

2 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

3 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

doi
10.22034/ceciranj.2024.444420.1840
چکیده

Downloaded from www.ceciranj.ir پژوهش حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی آموزش هوش هیجانی بر خودتنظیمی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال کم­توجهی/ بیش‌فعالی انجام شد. روش پژوهش حاضر از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون– پس‌آزمون با گروه آزمایش و کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش‌آموزان پایه چهارم و پنجم ابتدایی مبتلا به اختلال کم­توجهی/ بیش‌فعالی شهر تهران در سال تحصیلی 1402 بودند و نمونه پژوهش شامل 30 دانش‌آموز مبتلا به اختلال کم­توجهی/بیش‌فعالی (17 نفر چهارم ابتدایی و 13 نفر پنجم ابتدایی) بودند که از بین مراجعه‌کنندگان به مراکز مشاوره آوا و کسری به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. جهت انجام پژوهش دانش‌آموزان به‌صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) قرار گرفتند و اعضای هر دو گروه با استفاده از پرسشنامه خودتنظیمی (SLQ) شدند. سپس برنامه آموزش هوش هیجانی در 8 جلسه 45 تا 60 دقیقه‌ای طی 8  هفته برای گروه آزمایشی اجرا شد و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکردند. در انتها پس‌آزمون از هر دو گروه اخذ گردید و داده‌های به‌دست آمده از پیش‌آزمون و پس‌آزمون با استفاده نرم‌افزار SPSS-21 و با آزمون تحلیل کوواریانس مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می‌دهد آموزش هوش هیجانی به­طور معناداری (001/0>P) موجب بهبود مهارت‌های خودتنظیمی دانش‌آموزان مبتلا به اختلال کم­توجهی/ بیش‌فعالی می‌گردد. لذا پیشنهاد می‌شود متخصصان با قراردادن برنامه آموزش هوش هیجانی در برنامه درمانی و آموزشی دانش‌آموزان، زمینه‌ای برای بهبود توانایی خودتنظیمی این کودکان فراهم کنند.