الگویابی آثار تمرین و تکرار، هدایت و ارزشیابی محیط شبیهساز رایانهای واقعنما در ارتقای یادگیری دروس کارگاهی معماری داخلی
نویسندگان
1 دانشیار، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه هنر اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
3 دانشیار، گروه معماری، دانشکدۀ معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران
4 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علومانسانی، دانشگاه تربیت دبیرشهید رجایی، تهران، ایران
doi
10.22034/jei.2022.279601.1868چکیده
هدف از انجامدادن پژوهش حاضر الگویابی تأثیر «واقعنمایی محتوای آموزشی دروس کارگاهی رشتۀ معماری داخلی مبتنی بر استانداردهای پداگوژی» ازطریق متغیرهای میانجی «نظارت و راهبری هنرآموز»، «قابلیت تمرین و تکرار»، «ارزشیابی» و «تناسب با توانمندیهای هنرجو» در «ایجاد فرصتها و تجارب یادگیری» است. روش اجرای آن توصیفی ـ همبستگی از نوع الگویابی روابط علّی است. جامعۀ آماری آن هنرآموزان رشتۀ معماری داخلی سراسر کشورند که در سال تحصیلی ۱۳۹۹-۱۴۰۰ در یکی از پایههای دهم، یازدهم یا دوازدهم دروس کارگاهی این رشته را تدریس میکنند. به روش نمونهگیری خوشهای تصادفی 326 نفر نمونه انتخاب شدند. ابزار استفادهشده در این پژوهش پرسشنامة محققساخته است. ارزیابی الگو با روش تحلیل مسیر انجام گرفت. بر اساس یافتهها، الگوی پیشنهادی برازش خوبی دارد(RMSEA= 0/058, GFI= 0/998, IFI= 0/999, χ2= 2/09, P<0/05) و درکل تمام مسیرهای مستقیم معنادارند (0/05>P). همچنین تمامی مسیرهای غیرمستقیم واقعنمایی محتوای آموزشی مبتنی بر استانداردهای پداگوژی ازطریق متغیرهای میانجی تناسب با توانمندیهای هنرجو، ارزشیابی، قابلیت تمرین و تکرار و نظارت و راهبری هنرآموز بر فرصتها و تجارب یادگیری معنادار بود. نتایج دلالت بر آن دارد که الگوی ارائهشده میتواند الگویی مناسب برای طراحی محیط شبیهسازی رایانهای در دروس کارگاهی رشتۀ معماری داخلی باشد.