فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی آموزش تنظیم هیجان بر ناگویی هیجانی دانش‎آموزان کم‎شنوا بود. روش پژوهش از نوع شبه‎آزمایشی با طرح پیش‎آزمون- پس‎آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری را کلیه دانش‎آموزان کم‎شنوای شهر اصفهان در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱ شامل شدند. نمونه پژوهش شامل ۳۰ دانش‎آموز کم‎شنوای پایه چهارم تا ششم دبستان بود که به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در یک گروه آزمایش و یک گروه کنترل (در هر گروه ۱۵ نفر) جایگزین شدند. ابزاری که در این پژوهش مورد استفاده قرار گرفت پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو (TAS)  با خرده‌مقیاس‌های دشواری در توصیف احساسات، دشواری در شناسایی احساسات و تفکر عینی بود. گروه آزمایش، در ۸ جلسه آموزش برنامه تنظیم هیجان (هفته‌ای ۲ جلسه) شرکت کردند؛ در حالیکه گروه کنترل در این جلسات شرکت نکردند. داده‌های پژوهش با روش تحلیل کوواریانس تک متغیری و  چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS-26 تحلیل شد. نتایج نشان داد که آموزش تنظیم هیجان بر ناگویی هیجانی (۰۰1/۰P=)، دشواری در توصیف احساسات (۰۰1/۰P=) و دشواری در شناسایی احساسات (017/۰P=) دانش‎آموزان کم‎شنوا تأثیر معناداری داشت. یافته‌های این پژوهش اطلاعات مفیدی را در ارتباط با آموزش تنظیم هیجان به این دانش‎آموزان فراهم می‌کند. بنابراین، روان‌شناسان و معلمان می‌توانند از آموزش تنظیم هیجان برای بهبود ناگویی هیجانی کودکان و نوجوانان کم‎شنوا استفاده کنند.