فلسفهدرمانی تحجرزدگی؛ روشی بنیادین در نگاهداشت سرمایه اجتماعی
نویسندگان
1 استادیار، دانشکدة علوم و تحقیقات اسلامی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی(ره)، قزوین، ایران
doi
10.22059/jscm.2022.336614.2249چکیده
محور بنیادین سرمایة اجتماعی شبکههای ارتباطی و آگاهمندی از مناسبات اجتماعی است. بر این اساس، شیوة مواجهه و انگارههای افراد در چگونگی روابط و کیفیت آگاهی بر کاهش یا فزونش سرمایة اجتماعی تأثیر خواهد گذاشت. آسیبشناسی معرفتیـ رفتاری این ساحت نشان میدهد رویکرد تحجرزدگی در تخریب شبکههای ارتباطی نقش عمدهای دارد. هدف از این پژوهش نشان دادن وجوه تحجرزدگی و اثربخشی آن در کاستن از میزان سرمایة اجتماعی و ارائة راهکاری بنیادین در فروکاست این معضل بود. در این پژوهش، با روش توصیفیـ اکتشافی، جزمیت در دو حوزة معرفتی و رفتاری تحلیل و کیفیت تأثیر آن بر سرمایة اجتماعی بررسی شد. روش تحلیلی، با تأکید بر تحلیل مضمون، از روشهای کارآمد در حوزة مطالعات نظریـ فلسفی به شمار میرود. عمدة بهرهوری روش تحلیلی، در مطالعات نظری، استنتاج مفاهیم و ایدهپردازی در طراحی نظریههاست. در این جستار، راهکار بنیادین مواجهه با این آفت اندیشگی فلسفهدرمانی معرفی شده است. فلسفهدرمانی یا مشاورة فلسفی، با ایجاد فضای دیالکتیکی فهم، بنیانی مینهد که در آن آگاهی اجتماعی توسعه مییابد و روابط اجتماعی ارتقا پیدا میکند. بر این اساس، فلسفهدرمانی با درمان ریشههای آسیبزای سرمایة اجتماعی در دو حوزة شناخت و رفتار و نیز توسعة خردورزی زمینة مطالعات جدیدی را در جهت تعمیق و تقویت همگرایانة مؤلفههای سرمایة اجتماعی مطرح میسازد.