مدلیابی ساختاری سرمایة اجتماعی دانشگاه و تمایل کارمندان به مشارکت با نقش واسطهای آمادگی آنها برای تغییر در دانشگاه شیراز
نویسندگان
1 استادیار دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشآموختة دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
3 دانشیار دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
10.22059/jscm.2021.332391.2223چکیده
هدف کلی از این پژوهش مدلیابی رابطة ساختاری سرمایة اجتماعی دانشگاه و تمایل کارمندان به مشارکت با نقش واسطهای آمادگی آنها برای تغییر در دانشگاه شیراز بود. جامعة آماری پژوهش شامل همة کارمندان دانشگاه شیراز (990 نفر) بود که با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی ساده 339 نفر به عنوان نمونة پژوهش به پرسشنامهها پاسخ دادند. ابزار پژوهش شامل سه پرسشنامة سرمایة اجتماعی، آمادگی برای تغییر، و تمایل به مشارکت بود که پس از محاسبة روایی و پایایی با استفاده از روش تحلیل گویه و آلفای کرونباخ توزیع و گردآوری شد. دادههای پژوهش به کمک نرمافزار Spss و Amoos و با استفاده از روشهای آماری تیتست تکنمونهای و رگرسیون چندمتغیرة تحلیل مورد تحلیل قرار گرفت. یافتههای پژوهش نشان داد وضعیت سرمایة اجتماعی از میانگین معیار بیشتر است. درحالیکه آمادگی شناختی کارمندان از میانگین معیار کمتر بود، مابقی ابعاد و آمادگی کلی کارمندان از میانگین معیار بیشتر بود. میانگین تمایل کارمندان به مشارکت نیز از میانگین معیار بیشتر بود. مدل معادلة ساختاری نشان داد سرمایة اجتماعی دانشگاه و آمادگی کارمندان برای تغییر به طور مستقیم پیشبینیکنندة معنادار تمایل کارمندان به مشارکت است. بهعلاوه، یافتهها مبین آن است که سرمایة اجتماعی با نقش واسطهگری آمادگی کارمندان برای تغییر از قدرت بالاتری برای پیشبینی تمایل آنها به مشارکت برخوردار است.