رابطة نظر و عمل در فرایند برنامه‌‏ریزی ‏درسی: تجربه‌ای بومی

نویسندگان

1 استاد تمام دانشگاه تربیت مدرس

2 دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه علامه طباطبایی

3 دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه خوارزمی

4 استادیار، گروه سلامت و تربیت بدنی، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی

doi
10.22034/jei.2021.285005.1911
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی فرایند برنامه‌‏ریزی درسیِ مدیران و کارشناسان سازمان پژوهش و برنامه‌‏ریزی آموزشی بر اساس اسناد تحولی بود. تحلیل‌ها با روشِ داده‌بنیاد و تحلیل محتوای کیفیِ داده‌‏ها به شیوة استقرایی انجام گرفت. برای بررسیِ داده‏‌ها کل متنِ پیاده‌شده از فایل‌‏های صوتی و خودزیست‌نگارها مطالعه و استخراج شدند. کدگذاری و طبقه‏‌بندی کدها با استفاده از نرم‌افزار مکس‏‌کیودا و مشارکت همتایان انجام شد. تحلیل یافته‌‏ها نشان داد مدیران و کارشناسان در برنامه‌‏ریزی درسی نیازمندِ فرصت‌‏هایی برای درک و تفسیر گزاره‌‏های فلسفی‌اند. در انطباق متقابل، مدیران رفته‌رفته با تغییر در انگاره‏‌ها، نقش‌‏ها و رفتارها روبه‌رو هستند. آن‌ها طی این فرایند از مقاومت به پذیرش و مشارکت؛ از تردید به یادگیری؛ از تکیه بر تجارب به تلاش برای یافتن پاسخ؛ از تکیه بر انگاره‌های ذهنی موجود به ایجاد چالش برای کسب تجربه؛ از طرح مسئله‌های جدید به یافتن پاسخ و تولید دانش فنی؛ و از نگاه کاهش‌گرایانه به دیدگاه کل‌نگر و انتقال بار معنایی اسناد تحولی به لایه‏‌های عرصة عمل حرکت کرده‌اند.