رابطة نظر و عمل در فرایند برنامهریزی درسی: تجربهای بومی
نویسندگان
1 استاد تمام دانشگاه تربیت مدرس
2 دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه علامه طباطبایی
3 دکتری برنامه ریزی درسی دانشگاه خوارزمی
4 استادیار، گروه سلامت و تربیت بدنی، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی
doi
10.22034/jei.2021.285005.1911چکیده
هدف از این پژوهش بررسی فرایند برنامهریزی درسیِ مدیران و کارشناسان سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی بر اساس اسناد تحولی بود. تحلیلها با روشِ دادهبنیاد و تحلیل محتوای کیفیِ دادهها به شیوة استقرایی انجام گرفت. برای بررسیِ دادهها کل متنِ پیادهشده از فایلهای صوتی و خودزیستنگارها مطالعه و استخراج شدند. کدگذاری و طبقهبندی کدها با استفاده از نرمافزار مکسکیودا و مشارکت همتایان انجام شد. تحلیل یافتهها نشان داد مدیران و کارشناسان در برنامهریزی درسی نیازمندِ فرصتهایی برای درک و تفسیر گزارههای فلسفیاند. در انطباق متقابل، مدیران رفتهرفته با تغییر در انگارهها، نقشها و رفتارها روبهرو هستند. آنها طی این فرایند از مقاومت به پذیرش و مشارکت؛ از تردید به یادگیری؛ از تکیه بر تجارب به تلاش برای یافتن پاسخ؛ از تکیه بر انگارههای ذهنی موجود به ایجاد چالش برای کسب تجربه؛ از طرح مسئلههای جدید به یافتن پاسخ و تولید دانش فنی؛ و از نگاه کاهشگرایانه به دیدگاه کلنگر و انتقال بار معنایی اسناد تحولی به لایههای عرصة عمل حرکت کردهاند.