طراحی و اعتباریابی الگوی کوچینگ بر مبنای نظریۀ انتخاب در دانشگاه فرهنگیان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مشاورۀ دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران

2 گروه مشاوره واحد اراک، دانشگاه آزاد اسلامی اراک، ایران/ استاد سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی پژوهشگاه مطالعات آموزشی وزارت آموزش‌وپرورش، تهران، ایران

3 دانشیار گروه روان‌شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اراک، اراک، ایران.

4 دانشیار گروه مشاورۀ دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jei.2022.300049.2063
چکیده

توانایی مربیگری دانشجومعلمان در محیط آموزشی صلاحیتی اساسی برای هر معلمی است. هدف از پژوهش حاضر طراحی و اعتباریابی الگوی مربیگری بر مبنای نظریۀ انتخاب در دانشگاه است. این پژوهش از نوع آمیختۀ متوالی بود و در دو بخش کیفی با رویکرد داده‌بنیاد و بخش کمّی به روش زمینه‌یابی انجام شد. بخشِ کیفی شامل مصاحبه با استادان دانشگاه است که طبق اصل اشباع نظری، با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند (N:۳۶۰)، انجام ‌شده است و بخش کمّی طبق فرمول کوکران بود و گروه هدف 360 نفر از دانشجومعلمان دانشگاه فرهنگیان بودند. در این مرحله از روش نمونه‌گیری چند‌مرحله‌ای استفاده شد. برای جمع‌آوری داد‌ه‌ها در بخش کیفی از روش سندکاوی و مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته و در بخش کمّی از پرسش‌نامۀ محقق‌ساخته بهره‌گیری شد. شیوۀ تجزیه‌وتحلیل داده‌ها در بخش کیفی کدگذاری باز، محوری و انتخابی با نرم‌افزار مکس‌کیودا و با رویکرد تحلیل مضمون صورت گرفت و در بخش کمّی از تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی استفاده شد. بر اساس نتایج، الگوی مربیگری شامل ۲ بُعد مربیگری شخصی و مربیگری آموزشی و 7 مؤلفۀ اصلی شامل کشف خود، هدف‌‌گذاری هوشمند، جست‌وجوگری و پیگیرماندن در کار، رابطه‌سازی، آموزش و ایجاد دانش، محیط‌سازی، اثربخشی و نفوذ است. در این پژوهش 35 شاخص برای الگوی مربیگری ارائه شد. درنهایت ابعاد و مؤلفه‌های اصلی الگوی مربیگری بر مبنای نظریۀ انتخاب مشخص شد. مشخص شد که الگوی ارائه‌شده برازش مناسبی دارد و ساختار عاملی مفروض آن تأیید شد.