بررسی تأثیر آموزش برنامه ارتباط بدون خشونت بر افسردگی، اضطراب و استرس نوجوانان با آسیب شنوایی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی و آموزش افراد با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2023.351008.1678چکیده
پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش برنامه ارتباط بدون خشونت بر افسردگی، اضطراب و استرس نوجوانان با آسیب شنوایی در شهر مشهد انجام شد. این پژوهش، یک مطالعه نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون، پسآزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش شامل همه دانشآموزان دبیرستانی با آسیب شنوایی شهر مشهد میشد که 20 نفر از آنها به روش نمونهگیری در دسترس از مدارس تلفیقی انتخاب شدند. آنها با روش تصادفی به دو گروه 10 نفری تقسیم و در یکی از گروههای آزمایش و گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش، در 8 جلسه آموزش برنامه ارتباط بدون خشونت (هفتهای 2 جلسه) شرکت کردند؛ در حالیکه گروه کنترل در این جلسات شرکت نکردند. آزمودنیها با استفاده از مقیاس افسردگی، اضطراب، استرس لاویباند و لاویباند (1995) (DASS-21) مورد ارزیابی قرار گرفتند. دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری با به کارگیری نرمافزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش و کنترل در افسردگی (001/0P=، 56/9F= و 36/0ƞ2=)، اضطراب (001/0P=، 84/13F= و 44/0ƞ2=) و استرس (001/0P=، 73/8F= و 33/0ƞ2=) تفاوت معناداری داشتند. با توجه به اینکه آموزش برنامه ارتباط بدون خشونت سبب بهبود افسردگی، اضطراب و استرس نوجوانان با آسیب شنوایی شد؛ بنابراین، برنامهریزی برای آموزش چنین برنامههایی مانند آموزش برنامه ارتباط بدون خشونت نقش مهمی در بهبود پریشانی روانشناختی نوجوانان دارد.