فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: استرس اکسیداتیو و تولید گونه‌های اکسیژن (ROS) و نیتروژن (RNS) واکنش‌پذیر، نقش مهمی در پاتوژنز و پیشرفت بیماری ام‌اس دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی اثر فعالیت ورزشی بر شدت بیماری، سطوح پروتئین NRF2 و آنزیم گزانتین اکسیداز در نخاع در دورۀ مزمن بیماری است.روش پژوهش: 30 موش مادۀ C57Bl6 (6 -8 هفته) به سه گروه فعالیت ورزشی اختیاری، EAE و کنترل سالم تقسیم شدند. پس از القای EAE با میلین الیگودندروسیت گلیکوپروتئین (MOG35-55) و پس از آنکه موش‌ها دو روز پیاپی نمرۀ بالینی یک را نشان دادند، به مدت چهار هفته، پنج روز، روزی یک ساعت تمرین اختیاری را انجام دادند. 48 ساعت پس از آخرین جلسۀ تمرینی موش‌ها به‌وسیلۀ کتامین و زایلازین بی‌هوش شده و بافت نخاع برداشته شد. مکان‌یابی پروتئین‌های NRF2 در مادۀ خاکستری و سفید نخاع با استفاده از روش ایمونوهیستوشیمی بررسی شد و آنزیم گزانتین اکسیداز با استفاده از کیت گزانتین اکسیداز طبق دستورالعمل سازندۀ کیت به روش ELISA اندازه‌گیری شد.یافته‌ها: فعالیت ورزشی اختیاری سطوح پروتئین NRF2 را در قسمت سفید (0.0001=P) و خاکستری نخاع افزایش (0.0001=P) و سطوح آنزیم زانتین اکسیداز در نخاع (0.001=P) و شدت بیماری را در دورۀ مزمن کاهش داد (0.01=P).نتیجه‌گیری: فعالیت ورزشی اختیاری می‌تواند استرس اکسیداتیو و شدت بیماری را در دورۀ مزمن بیماری کاهش دهد و راهبرد مناسبی برای کنترل و درمان بیماری ام‌اس باشد.