تأثیر دوازده هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی پروتئین شبه‌آنژیوپیتین4 و بتا آمینو ایزوبوتیریک اسید در مردان مبتلا به سندروم متابولیک

نویسندگان

1 فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

2 فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

3 نویسندۀ مسؤول، فیزیولوژی ورزشی، گروه علوم ورزشی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.

doi
10.22059/jsb.2023.349902.1556
چکیده

مقدمه: سندروم متابولیک، اختلال متابولیک شایعی است که در نتیجۀ شیوع چاقی ایجاد می‌شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد بتا آمینو ایزوبوتیریک در تنظیم سوخت‌وساز لیپید و کربوهیدراتر بافت چربی، کبد و عضلات اسکلتی و پروتئین شبه‌آنژیوپیتین4 در سوخت‌وساز چربی نقش دارد و کنترل متابولیک را تعدیل می‌کند. هدف این تحقیق بررسی تأثیر 12 هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی پروتئین شبه‌آنژیوپیتین4 و بتا آمینو ایزوبوتیریک در مردان مبتلا به سندروم متابولیک بود. روش پژوهش: در این تحقیق نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون - پس‌آزمون 20 نفر از افراد دارای شرایط کامل ابتلا به سندروم متابولیک با دامنۀ سنی 40-60 سال به‌صورت تصادفی به گروه‌های کنترل و تجربیگروه کنترل 10 نفر و تمرین هوازی 10 نفر) تقسیم شدند. مدت فعالیت ورزشی هوازی برای این بیماران مساوی یا بیشتر از 30 دقیقه در هر جلسه بود؛ دورۀ 45 دقیقه‌ای همراه با 15 دقیقه گرم و سرد کردن بود که با شدت متوسط و توالی سه جلسه در هفته به مدت 12 هفتۀ متوالی انجام گرفت. اندازه‌گیری متغیرهای خونی برای غلظت سرمی پروتئین شبه‌آنژیوپیتین4 و بتا آمینو ایزوبوتیریک و همچنین شاخص‌های خطر متابولیک در مرحلۀ پیش‌آزمون و پس‌آزمون سنجش شد. به‌منظور بررسی تفاوت میانگین بین گروه‌ها در مراحل پیش و پس از مداخلۀ تمرین از آزمون‌های تی مستقل و برای مقایسۀ میانگین گروه‌ها در مراحل پیش‌آزمون و پس‌آزمون از آزمون تی و آزمون آنکوا استفاده شد. یافته‌ها: در اثر اعمال مداخلۀ تمرین در گروه تجربی مقادیر متغیرهای بتا آمینو ایزوبوتیریک (0.001=P)، حداکثر اکسیژن مصرفی (0.001=‌P) و لیپوپروتئین پرچگال (0.001=‌P) افزایش معنادار و پروتئین شبه‌آنژیوپیتین4 (0.001=P)، چربی بدن (0.001=P)، ‌ شاخص تودۀ بدن (0.033=P)، اندازۀ دور کمر (0.01=P)، تری‌گلیسیرید (0.015=P)، لیپوپروتئین کم‌چگال ‌(0.009=P)، کلسترول تام (0.033=P) و انسولین (0.001=P) کاهش معنادار در گروه تجربی نسبت به گروه کنترل داشتند (0.05>P). نتیجه‌گیری: تمرین هوازی را به‌دلیل تأثیر مثبت بر سطوح سرمی پروتئین شبه‌آنژیوپیتین4 و بتا آمینو ایزوبوتیریک و همچنین تأثیر بر عوامل مرتبط با خطر متابولیک می‌توان به‌عنوان روشی برای فعال‌سازی مسیر تبدیل چربی سفید به قهوه‌ای و بهبود شاخص‌های مربوط به خطر متابولیک برای مردان مبتلا به سندروم متابولیک پیشنهاد کرد.