اثربخشی الگوی تدریس E5 بر کارکردهای اجرایی دانشآموزان آهستهگام
نویسندگان
1 کارشناس ارشد روانشناسی عمومی، دانشکده علوم انسانی و روانشناسی، موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری، مشهد، ایران.
2 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی و روانشناسی، موسسه آموزش عالی اقبال لاهوری، مشهد، ایران.
doi
10.22034/ceciranj.2022.343489.1663چکیده
هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی الگوی طراحی تدریسE5 (فعالسازی، اکتشاف، توضیح دادن، شرح و بسط و ارزشیابی) بر کارکردهای اجرایی دانشآموزان پسر آهستهگام دوره ابتدایی بود. پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح گروه کنترل نابرابر بود. جامعه آماری این پژوهش را تمامی دانشآموزان پسر آهستهگام خفیف شهر مشهد در نیمسال دوم تحصیلی 1401-1400 تشکیل میدهند که تعداد آنها 650 نفر میباشد و از بین این افراد تعداد 34 نفر به روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب و به صورت تصادفی در 2 گروه آزمایش (17 نفر) و گروه کنترل (17 نفر) جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 10 جلسه (در طول 5 هفته) هر جلسه 30 دقیقه، درس علوم پایه پنجم ابتدایی را با الگوی تدریسE5 دریافت کردند. در این پژوهش برای سنجش کارکردهای اجرایی دانشآموزان از آزمونهای برج لندن (TOL)، ویسکانسین (WCST)، استروپ (SCWT)، عملکرد پیوسته (CPT)، برو/ نرو (GNGT) و برای تحلیل دادهها از تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرمافزار SPSS-26 استفاده شد. با توجه به یافتههای پژوهش میتوان چنین تبیین کرد که الگوی طراحی تدریسE5 میتواند بر کارکردهای اجرایی دانشآموزان آهستهگام تأثیر مثبت معنادار داشته باشد. در نهایت، میتوان مطرح نمود که از این الگوی تدریس میتوان در نظام آموزشی بهره برد.