تأثیر یک دوره تمرینات شنا و داروی مینوسایکلین پس از عفونت دوران کودکی بر سطح اضطراب و سطح مالون دیآلدئید در هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس موشهای نژادNMRI
نویسندگان
1 نویسندۀ مسؤول، گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
3 گروه فیزیولوژی ورزش، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
doi
10.22059/jsb.2023.352436.1562چکیده
مقدمه: عفونت در دوران نوزادی اضطراب را افزایش میدهد. هدف از پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یک دوره تمرینات شنا و داروی مینوسایکلین پس از عفونت دوران کودکی بر سطح اضطراب و سطح مالون دیآلدئید در هیپوکامپ و پرفرونتال کورتکس موشهای نژاد NMRI بود. روش پژوهش: بهمنظور القای عفونت، در روزهای سوم و پنجم پس از تولد حیوانات به مدت 15 روز لیپوپلی ساکارید دریافت کردند. حیوانات به پنج گروه کنترل، لیپوپلی ساکارید، لیپوپلی ساکارید+مینوسیکلین، لیپوپلیساکارید+ورزش و لیپوپلی ساکارید+ورزش+ مینوسایکلین تقسیم شدند. طول دوره چهار هفته و دوز مینوسایکلین 20 میلیگرم بر کیلوگرم بود. از تست اضطراب فضای باز بهمنظور اندازهگیری سطوح اضطراب استفاده شد. آنالیز واریانس یکطرفه با آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری 0.05 استفاده شد. یافتهها: سطوح MDA در گروه لیپوپلیساکارید در هر دو بخش هیپوکامپ و پریفرونتال بالاترین مقدار را در مقایسه با گروه کنترل داشت (0.05 ≥P). درصد تغییرات MDA هیپوکامپ گروه لیپوپلیساکارید + ورزش + مینوسایکلین نسبت به گروه کنترل 14 درصد کاهش و MDA پری فرونتال گروه لیپوپلیساکارید + ورزش + مینوسایکلین نسبت به گروه کنترل 20 درصد افزایش داشت. زمان سپریشده و تعداد ورود در تست اضطراب فضای باز در گروه لیپوپلیساکارید + ورزش + مینوسایکلین در مقایسه با سایر گروهها افزایشی و در گروه لیپوپلیساکارید کاهشی بود (0.05 ≥P). نتیجهگیری: نتایج نشان داد ورزش شنا و داروی مینوسایکلین میتواند عوارض ناشی از اضطراب ناشی از عفونت دوران کودکی را با تغییرات MDA تغییر دهد.