ارزیابی کارایی آموزش‌وپرورش با تأکید بر تخصیص منابع: رویکرد کارایی برتر (موردپژوهی مناطق آموزش‌وپرورش خراسان شمالی)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران

2 استادیار اقتصاد آموزش، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران

3 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران

doi
10.22034/jei.2021.256534.1697
چکیده

هدف اصلی این تحقیق، ارزیابی کارایی مناطق نه‌گانۀ آموزش‌وپرورش استان خراسان شمالی در سال تحصیلی 9۷-9۸ با بهره‌گیری از روش تحلیل پوششی داده‌هاست. در این روش، مجموعه‌ای از عملکردها و ویژگی‌های مناطق آموزشی به‌منزلۀ شاخص‌های ورودی و خروجی در نظر گرفته شده ‌است و با توجه به میزان اهمیت و تأثیرگذاری شاخص‌ها درمجموع عملکرد، نسبت مجموع موزون خروجی‌ها بر مجموع موزون ورودی‌ها در حکم میزان کارایی مناطق محاسبه و ارزیابی شده ‌است. برای ارزیابی کارایی مناطق نه‌گانۀ آموزش‌وپرورش استان خراسان شمالی در این پژوهش، داده‌های مربوط به معلمان، مدارس، دانش‌آموزان و نیروی انسانی از ادارۀ کل آموزش‌وپرورش استان خراسان شمالی، گردآوری شده و روش تحلیل پوششی داده‌ها با بهره‌گیری از سه شاخص درونداد و دو شاخص برونداد به‌کار گرفته شده است. علاوه‌بر ارزیابی کارایی هریک از مناطق، مجموعه‌های کارا، الگوهای مرجع، نهاده‌ها و ستاده‌های مطلوب، واحدهای ناکارا، نقاط ضعف و قوت هریک از مناطق و وضعیت استفاده از منابع نیز مشخص شده است.