الگوی راهکارهای کاهش آسیبهای اجتماعی در دانشآموزان با تأکید بر اوقات فراغت از دید معلمان ورزش و مدیران مدارس با رویکرد آمیخته
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه رازی کرمانشاه ، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت ورزشی، واحد کرمانشاه دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه ، ایران.
3 استادیار گروه مدیریت آموزشی ، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی،کرمانشاه، ایران
doi
10.22034/jei.2021.235774.1523چکیده
هدف از پژوهش حاضر ارائۀ الگوی راهکارهای کاهش آسیبهای اجتماعی در دانشآموزان، با تأکید بر اوقات فراغت از دید معلمان ورزش و مدیران مدارس، با رویکرد آمیخته بود. در پژوهش حاضر، شیوۀ گردآوری دادهها توصیفیـپیمایشی و روش آمیخته (کیفیـکمی) از نوع اکتشافی متوالی بود. مشارکتکنندگانِ پژوهش در بخش اول (کیفی)، برای اجرای مصاحبۀ میدانی، استادهای برجستۀ حوزۀ مدیریت ورزشی، متخصص در ورزش مدارس و اوقات فراغت؛ استادهای حوزۀ جامعهشناسی؛ و معلمان ورزش و مدیران مدارس برگزیدۀ کرمانشاه بودند. این افراد (13 تن) بهصورت هدفمند (از نوع معیاری) برای مصاحبههای کیفی در موضوعِ پژوهش انتخاب شدند و گزینش آنها تا حد اشباع نظری ادامه یافت. در بخش دوم (کمی)، بعد از گردآوری اطلاعات حاصل از پژوهش کیفی، پرسشنامه (حاوی 40 گویه و در قالب 5 مؤلفه) تنظیم شد و در میان معلمان ورزش و مدیران مدارس شهر کرمانشاه (334 تن) به روش خوشهای–تصادفی پخش شد. روایی و پایایی هر دو نسخه از سؤالهای مصاحبه و پرسشنامه تأیید شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که راهکارها دربردارندۀ زیرساختسازی (امکانات و اجرایی)، عوامل درونی (انگیزانندۀ فرهنگی، مشوقهای جمعی و نگرش)، فرهنگیاجتماعی (فرهنگسازی، مشارکت عمومی و ترغیب اجتماعی)، نرمافزاری (منابع دانشی و منابع انسانی)، و رفتاری (فردی و اجتماعی) هستند.
